ନ୍ୟାୟ ଅନ୍ୟାୟ

ଜୀବ ବଦ୍ଧ ମାତ୍ର ଅନ୍ୟାୟ ତ ସତ

ଆମ୍ଭ ଜଗତରେ ।

ନିଜେ ନ ମାରି ବିଲେଇ ପୋଷ ହେ

ନ୍ୟାୟ ସଂଗତରେ ।

ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭାବ ରେ ମୂଷା କୁ ମାରିଲେ

ପାପ ଦୃଷ୍ଟ ହୁଏ ।

ପୋଷା ବିଲେଇ ତାହାକୁ ଖାଇଲେ

ପୂଣ୍ୟ ସବୁ ଥାଏ ।

ତମ ପାଇଁ ଯାହା ଅନ୍ୟାୟ ଅଟେ

କା ପାଇଁ ନ୍ୟାୟ ବିଷୟ ।

ସଂସାର ର ଗତି ବଡ଼ ବିଚିତ୍ର ୟେ

ମୀମାଂସାର ହୁଏ ଥୟ ।

ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି

ଚେତନା ହୃଦୟେ ଖଞ୍ଜି ।

ବ୍ରାହ୍ମଣ କର୍ମ ଶୁଦ୍ର ଯଦି କରେ

ବଢ଼ି ଯାଏ ପାପ ପୁଞ୍ଜି ।

ଅଧର୍ମେ ନିଧନଂ ଶ୍ରେୟ କହିଛନ୍ତି

ଆମ ଗୁରୁ ଦେବ ଶଙ୍କର ।

ସ୍ବଧର୍ମ ପାଳନ ଅଟଇ ନ୍ୟାୟ ଯେ

ଅନ୍ୟାୟ ନଥାଏ ତାହାର ।

ଭୁଜଙ୍ଗ ନୀର୍ମୋକ ତେଜିଲା ପରାୟେ

କରେ ଅନ୍ୟାୟ ବର୍ଜନ ।

ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ବୋଲି ସେହି ମହାଜନେ

ପୂଜନ୍ତି ଜଗତ ଜନ ।

ନ୍ୟାୟ କଲେ ତୁମ୍ଭେ ନ୍ୟାୟ ତ ମିଳଇ

ଅନ୍ୟାୟର ହୁଏ ଅନ୍ତ ।

ନ୍ୟାୟ ର ଗ୍ରହୀତା ନ୍ୟାୟ ଦାତା ଦୁହେଁ

ଏ ଭୁବନେ ଭାଗ୍ୟ ବନ୍ତ ।

ଦିବ୍ୟ ଧାମ ସୁଧା ତରଙ୍ଗିଣୀ ତଟୁ

ଆସୁଛି ଅନ୍ୟାୟ ନ୍ୟାୟ ।

ପ୍ରାଣୀ ମାନଙ୍କର ଅମୁଲ୍ୟ ଜୀବନ

ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ଏଠି ପ୍ରାୟ ।