ନିଃସଙ୍ଗତା

ପାର୍ଥିବ ଶରୀର ରୂପ ରଙ୍ଗ ଭରା କୋଳାହଳ ମୟ ଧରା
ହେଲେ ନିଃସଙ୍ଗତା ଗୁମୁରି କାନ୍ଦୁଛି ଖୋଜଇ କିଛି ନିଆରା ।

ବିମୁଗ୍ଧ ଆକାଶ ତନ୍ଦ୍ରା ତାରା ଯୁକ୍ତ
ଜହ୍ନ ନିଃସଙ୍ଗତା ଭାସେ
ଶୀତଳ ଜୋଛନା ବିଧୌତ ରଜନୀ ହେଲେ ମୌନତା ପରଶେ ।
 
ସଂପର୍କର ଆଦ୍ୟ ଓଁ କାର ଖୋଜଇ ସ୍ମୃତି ଶିହରଣ ଗାଥା
ପଣତୁ ଖୋଜଇ ନିଃସଙ୍ଗ ମନଟା
ଲହୁ ଲୁହର ବାରତା ।

ନିଃସଙ୍ଗତା ଖୋଜେ ଚିଠି ପାଖୁଡାରୁ ପ୍ରତାରଣା ପ୍ରତିଛବି
ତନ୍ଦ୍ରା ଭିଜା ରାତ୍ରୀ ନିରସ ଲାଗଇ ଅଚିହ୍ନା ପ୍ରୀତି ପୁରବୀ |

ପଥପ୍ରାନ୍ତେ କରେ ଦୁଃଶାସନ କାଣ୍ଡ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଲଙ୍ଘନ କରେ
ନିରିମାଖି ଆଜି ବାକ୍ ଶକ୍ତି ବିହୀନ ଦୁନିଆ ର ପ୍ରଶ୍ନ ଘେରେ ।

ନିଃସଙ୍ଗ ଜୀବନ ପଚ଼ାରେ ଯେ ପ୍ରଶ୍ନ ନିଜେ ନିଜେ ବାରମ୍ଵାର
ଦୋଷ ନ ଥାଇ ବି ଅନ୍ତର୍ଦାହେ ଦଗ୍ଧ ନିଃସଙ୍ଗ ଜୀବନ ତୀର ।

ଶରୀରେ ଯାତନା ଛାତିରେ ବେଦନା ସ୍ମୃତ ମାଖା ଯେ ସମୟ
ନିଃଶବ୍ଦ କାନ୍ଦଣା କରେ ଆନମନା
ମୁଖ ପରା ପ୍ରଶ୍ନମୟ ।

ସାଗର ସୈକତ ମୁଠା ମୁଠା ମାଖି ନିଃସଙ୍ଗତା ଘୁରି ବୁଲେ
ସାଗର ବେଳା ରେ ଶାମୁକା ସାଉଁଟା ପ୍ରୀତି ମନ୍ଦାକିନୀ ଚ଼ାଲେ ।

ପ୍ରୀତି ପାଖୁଡ଼ାରେ ମାଟି ଲେଖି ଅଛି ଆକାଶକୁ ପ୍ରେମ ଚିଠି
ବାଦଲ କହୁଛି ବରଷିବ ବୋଲି ହେଲେ ଖଟୁ ଅଛି ବେଠି |

ନିଃସଙ୍ଗତା ଏଠି ଫଲ୍ଗୁ ଧାରଟିଏ ଉଖାଡ଼ିଲେ ଜାଣି ହୁଏ
ମାଟିରୁ ଆକାଶ ଦେଖ ମସଗୁଲ ହେଲେ ନିଃସଙ୍ଗ ସଭିଏଁ ।
 
ନଦୀଧାର ଶୁଷ୍କ ଧରିତ୍ରୀ ବିମୁଖ
ବିବେକ ର ହତ୍ୟା ହୁଏ
ମାନବତାବାଦ ରକ୍ତେ ଜୁଡୁ ବୁଡୁ ନିଃସଙ୍ଗେ ଗୁମୁରୁ ଥାଏ |

ଆତ୍ମାର ବିଳାପ ପ୍ରୀତି ଶିଳା ଲେଖ ପ୍ରେମ ସଂଳାପ ର ଶବ୍ଦ
ନିଃସଙ୍ଗତା ଫେଡ଼େ ତା ଦୁଇ ନୟନ ହେଲେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନୀ ରୁଦ୍ଧ |

ନିଃସଙ୍ଗତା ଆଜି ବ୍ୟାଧି ଭଳି ଲାଗେ ନିରୁତ୍ସାହ ମନବୀଣା
ପାଦ ହେଉଅଛି ବିପଥ ବାଟୋଇ ବିବେକ ଯେ ବାଟବଣା ।

ନିଃସଙ୍ଗତା ଆଜି ଅନ୍ତର୍ମନେ ପଶି ଦୁର୍ଘଟଣା ଯେ ଘଟାଏ
ହେଲେ ଏ ମଣିଷ ଜୀବନ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ କାହିଁକି ବା ଭୁଲି ଯାଏ ।

କେହି ଆମ ସଙ୍ଗ ନଦେଲେ ନ ଦେଉ ନ ହେଉ ଆମର ସାଥୀ
ଆମ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆମର ସଙ୍ଗୀ ଯେ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଚ଼ାଲୁ ରଥୀ ।

ସାଥୀ କରିନେଲେ ପରମ ପିତାଙ୍କୁ
ସବୁ ଶୂନ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ
ନିଃସଙ୍ଗ ଜୀବନ ହେବ ଭାବମୟ ଆତ୍ମା ମହକି ଉଠିବ |