ନିଅ ଥରେ ମତେ କୋଳେଇ

ନୁହେଁ ମୁହିଁ ରାଧା ନୁହେଁ ମୁଁ ଯେ ମୀରା 

           ନୁହେଁ ବି ତ ଦେବଦାସୀ 

କେମିତି ପୁଜିବି  କେମିତି ଭଜିବି 

            କହିଦିଅ ଥରେ ଆସି ।

 

ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ଅରପିଛି ମୋର 

           ଏଇ ମନ -ତନୁ - ପ୍ରାଣ 

ଏ ମାୟା ସଂସାର ସାଗରୁ ଗଭୀର 

            ବାନ୍ଧି  ରଖେ  ମୋର ଧ୍ୟାନ 

          ନିବେଦନ କରେ 

           ଦେହ ଦେଉଳରେ 

      ଉଭା ହୁଅ ଥରେ ଆସି ......

   ନୁହେଁ ମୁହିଁ ରାଧା ...........................।

  

ମାନସ ମନ୍ଦିରେ  ଭକ୍ତି ଦୀପ  ଜାଳେ 

            ସାଜି ତୁମ ବିରହିଣୀ  

 ହେ ମନମୋହନ ! ତୁମ ବଂଶୀ ସ୍ଵନ 

             ସଜାଇଛି ପାଗଳିନୀ 

            ନିଅ ଥରେ କୋଳେ 

            ଡାକୁଛି ଆକୁଳେ 

          ବିତି ଯାଉ ଅମା ନିଶି .....

        ନୁହେଁ ମୁହିଁ ରାଧା .............।