ନୌକା

ମୋ ଜୀବନ ଡଙ୍ଗା ର ତୁମେ ହିଁ ନାବିକ

ଆହେ ପ୍ରଭୂ ଜଗନ୍ନାଥ।

କର ହେ କରୁଣା ନ ହୁଏ ମୁଁ ବାଟବଣା

ହେଉ କୁସୁମିତ ମୋ ପଥ।

ତୁମରି ଆଶ୍ରିତେ ମନ ମୋରସଦା ରହୁ

ଚଳାଇ ନିଅ ନୌକା ହେ କଳା ନାବିକ ।

ଜୀବନ ଯେ ପାଣି ଫୋଟକା ସମାନ

ଦୃଢ଼ ହେଉ ସବୁ ସଂକଲ୍ପ ।

ନୌକା ମୋର ବାହୀ ନିଅ ପ୍ରଭୂ ନ

ହୋଇ ତୁମେ କ୍ଲାନ୍ତ।

ତୁମେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇଲେ ଜୀବନ ନୌକା

ବୁଡିଯିବ ଦୁଃଖ ରେ ଜଳ ଯେ ଅକାତ 

ଆହେ ପ୍ରଭୂ ଜଗନ୍ନାଥ ଧରି ନିଅ ମୋ ହାତ।