ନାରୀ ଟିଏ ମୁଁ

ନାରୀ ଟିଏ ମୁଁ 

ଦୁର୍ବଳା ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ଜଳିବାକୁ ହୁଏ

ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅନୁ କୋଣରେ ସଳିତା ଟିଏ ହୋଇ

ଜଳି ଜଳି ଦିନେ ଲୀନ ହୋଇଯିବାକୁ ହୁଏ ।

ସତେ ଅବା କେଉଁ ଏକ ଅଭିଶପ୍ତ ମୁହୁର୍ତ୍ତରେ

ଗଢ଼ା ଏଇ ନାରୀ

ଘର ଏରୁଣ୍ଡି ବନ୍ଧ ଏ ପାଖରୁ

ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଜଳିବାର ପ୍ରଥମ ସୋପାନ

ଜଳି ଚାଲିଥାଏ କେବେ ଝିଅ ରୂପରେ

କେବେ ବୋହୂ ରୂପରେ

କେବେ ସ୍ତ୍ରୀ ରୂପରେ

ପୁଣି କେବେ ମାଁ ରୂପରେ ।

କ'ଣ ମିଳେ ଏଇଠି

ଜଳି ପାଉଁଶ ହୋଇଯିବାର 

ଚିରା ଚରିତ ପ୍ରଥାକୁ ମୁଣ୍ଡେଇ

ତଥାପି ତୁମ ତୁଣ୍ଡରେ ନାରୀ ଦୁର୍ବଳା

ନୁହେଁ ଅବଳା ।