ନାରୀ ନାରାୟଣୀ

ନାରୀ ତୁହି ନାରାୟଣୀ ଜଗତେ ବୋଲାଉ

ଧରଣୀ ରାଣୀ ହସୁ ଥାଏ ଯେବେ ତୁ ହସୁ ଥାଉ

ତୋ ଆଖିରେ ଲୁହ ଧରଣୀ ସହି ପାରେ ନାହିଁ

ଶ୍ରାବଣ ର ଧାରା ବର୍ଷି ଯାଏ କେବଳ ତୋରି ପାଇଁ

ଧରଣୀ ରାଣୀ ପରି ସବୁ ସହି ଯାଉଛୁ ତୁହି

କେବେ କେଉଁ କଥାରେ ପ୍ରତିବାଦ ତୋର ନାହିଁ

କେତେ ଦୁଃଖ ତୁହି ଜୀବନେ ସହିଛୁ

ଜୀବନ ସଂଗ୍ରାମରେ ତୁ ଆଗେଇ ଆସିଛୁ

ଧରଣୀ ପରି ବିଶାଳ ପଣତେ

ତୋ ସନ୍ତାନକୁ ନେଇଛୁ ଆପଣାଇ

ମାଆ ରୂପରେ କେତେ କଷ୍ଟ ସହିଛୁ ଜନ୍ମ ଦାତ୍ରି ହୋଇ

ବିପତ୍ତିର ସମ୍ମୁଖିନ ହେଉ ତୁହି ନାରାୟଣୀ ରୂପ ହୋଇ

ନିର୍ଭିକତା ଦାମ୍ଭିକତା ତୋ ଭିତରେ ସଦା ରହି ଥାଇ

ନାରୀ ତୋ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ସମ୍ଭବ ହୋଇଛି

ତୋରି ମମତା ପାଇଁ ଶିଶୁ ଟିଏ ତା ଭବିଷ୍ୟ ଗଢିଛି

ନାରୀ ତୁ ପୁଜ୍ୟା ହୋଇ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ରହିଛୁ

କେବେ ତୁ ସାବିତ୍ରୀ କେବେ ତୁ ଅନୁସୁୟା ହୋଇ

ତୋ ସତୀତ୍ବ ଦେଖାଇଛୁ

ନାରୀ ତୋତେ ନାରାୟଣୀ ରୂପରେ ଜଗତ ମଣୁଛି

ତୋରି ବିରତ୍ଵ ତୋରି ମହାନତାକୁ 

ଧରଣୀ ରାଣୀ ଦେଖୁଛି ।