ମୋହିନୀ ସନ୍ଧ୍ୟା...

ହେଇତ ସନ୍ଧ୍ୟା ପାଖେଇ ଆସୁଛି ମନ ମୋହିନୀ ଛଟା ଧରି ।

ତା ଆଭାରେ ବନ୍ଧ୍ୟା ଭାବନା ହୋଇବ, ତା ନିରିମାଖି ରୁପ ସୁମରି...।।

ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଯାଏ ଧରା, ଯେମିତି ନିରବେ ଶୋଇଥିବା ଶିଶୁ ପରି ।

ବାହୁଡି ଯାଆନ୍ତି ପକ୍ଷୀ ଚହଟି ନିଡକୁ,ଯେବେ ଆସେ ରୁପ ଲାବଣ୍ୟ ଭରା ସନ୍ଧ୍ୟା ପରି ।।

ଏଇତ ସନ୍ଧ୍ୟା ରଂଗେଇଛି ଧରା ନିଜ ରୂପର କିମିଆଁ କରି ।

ହୋଇ ତା ରୂପରେ ମୁଗ୍ଧ, ମୁଁ ତା ପ୍ରେମରେ ଖେଳୁଛି ହୋରି...।।

ନୂତନ ବଧୁର ନାଲି ସିନ୍ଦୂରଟୋପା ପରି ସୂରୁଜ ଧରି ସନ୍ଧ୍ୟା ଶୀହରଣ ଦିଏ ବୋଳି ।

ପ୍ରେମ ରଂଗରେ ରଂଗୀନ ସ୍ୱପ୍ନଟିଏ ସମ, ଭାବୁକତା ଦିଏ ଭରି ।।

ଏଇତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଭାବୁକ,ପ୍ରେମିକ,ସପନ ଓ ଶୀହରଣ ଭରି ।

ସତରେ ଅପୂର୍ବ ଏଇ ଦୋସନ୍ଧିର ବେଳା, ମନରେ ଆବେଗ ଦିଏ ଭରି ।।

ଶାନ୍ତ ନିରବେ ସମର୍ପଣ ସମୟ ସନ୍ଧ୍ୟା,

ମନକୁ ବୁଝି ବୁଝେଇବା ଜୀବନୀ ସନ୍ଧ୍ୟା,

ସବୁ ଦିନ ଆସି ଫେରି ଯାଏ, ସ୍ମୃତିଟିଏ ହୋଇ ପ୍ରେମିକା ସନ୍ଧ୍ୟା ।।