ମୋ ଗାଆଁ ନଈ

ଶକତ ବନ୍ଧୁର ଶିଳା ବୁକୁଚିରି

ବିଲ, ବନ, ଗିରି ପଥେ

କଳ ନିନାଦିନୀ ପାହାଡୀ କନ୍ୟା ତୁ

ବହୁଅଛୁ ଜନପଦେ ।

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣାଭ ଗୋଧୂଳି ଅଳସୀ ସଞ୍ଜରେ

ଅସ୍ତଭାନୁ ହେମ କରେ

ଝଲସି ତୋଜଳେ ସପ୍ତବର୍ଣ୍ଣି ବିଭା

ତୋଳେ ଦିଗବଳୟ ତଳେ ।

ଚଉପାଶେ ଘେରା ସବୁଜ ବନାନୀ

ଶସ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ଧାରେ ଧାରେ

ଚିର ସ୍ରୋତସ୍ୱିନୀ ପ୍ରାଚୀ ସୈକତିନୀ

ପ୍ରବାହିନୀ ଧୀରେଧୀରେ ।

ତୋର ସୁଧା ପାନେ ନର, ପଶୁପକ୍ଷୀ

କୀଟ ପତଙ୍ଗ, ପାଦପ

ପରମ ତୃପତି ଲଭନ୍ତି ସକଳେ

ତୁ ଜନନୀ ଛାୟାକଳ୍ପ ।

ନଈ ଆରପାରି ଘଞ୍ଚ ଝାଉଁ ବଣେ

କୁମ୍ଭାଟୁଆ ଡାକଦେଲେ

ମୋ ଗାଆଁ ଲଳନା ସାଥେ କୂଳବଧୁ

ତୋ ଜଳେ ସିନାନ ସାରେ ।

କୁଆଁତାରା ସଙ୍ଗେ ଚଲା ବଉଦରେ

ଲୁଚକାଳି ଖେଳେ ଜହ୍ନ

 କିରିକିରି ହସେ ତାରାଫୁଲ ପନ୍ତି

ନୀରେ ଦିଶେ ପ୍ରତିଚିହ୍ନ ।

କୂଳେ ନିବାସିନୀ ଜଗତ କଲ୍ୟାଣୀ

ମଙ୍ଗଳ ମୟୀ ମଙ୍ଗଳା

ଆଦ୍ୟାଶକ୍ତି ମାଆ ପରମ ବୈଷ୍ଣବୀ

ଚଳାଏ ସଂସାର ଭେଳା ।

 ନବକଳେବର ପାଇଁ କି ଦଇତା

ସେବକ ଶରଣ ଗଲେ

ସ୍ଵପ୍ନାଦେଶ ଦେଇ ଠିକଣା ବତାଏ

ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ସନ୍ଧାନରେ ।

ବିଶ୍ଵାମିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଷ୍ଟ ଶମ୍ଭୁନାଥ

ପାତାଳ ଗରଭୁ ଉଠି

ପୂଜା ପାଉଛନ୍ତି ତୋର କୂଳେ କୂଳେ 

 କହେ ପ୍ରାଚୀ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ।

ଜାହ୍ନବୀ ଠୁ ବଡ଼ ଅଟୁ ବୋଲି ତୁହି

ଲେଖିଛି ପ୍ରାଚୀ ମହାତ୍ମ୍ୟ

ଜନ ଶ୍ରୁତି କହେ ଅମରେଶ୍ୱର ପୀଠେ

ରାବଣ ତପସ୍ୟା ସ୍ଥାନ ।

ଉର୍ବର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଦୀ ପଠା ଜମି

ପଟୁମାଟି ଭରପୁର

ଫଳାଏ ସୁନାର ଫସଲ କୃଷକ

ମୁଖରେ ହସ ଜୁଆର ।

ଶୀତଳ ମଧୁର ନିର୍ମଳ ଜଳକୁ

ସନ୍ତୋଷେ ସଭିଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟୁ

କେବେକେବେ ବନ୍ୟା ପ୍ଲାଵିନୀ  

ହୋଇ ତୁ

ଦୁଇ କୂଳ ଯାକ ଲଂଘୁ ।

ବୈଶାଖ ମାସରେ ବୁଦ୍ଧ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ

ନଈ କୂଳ ଯାତ ଲାଗେ

 ତାଳସଜ ଖିରିକୋଳି ଲକାଆମ୍ବ

ଖାଇବାକୁ ଭିଡଲାଗେ ।

ନଦୀକୂଳ ବରମୂଳେ ସାଥୀମେଳେ

ମନେପଡେ ପିଲାବେଳ

ଉଦୁଉଦିଆ ଦିପ୍ରହର ଖରାରେ

ଡାଳ ମାଙ୍କୁଡ଼ିର ଖେଳ ।

 କିତି କିତି,ବୋହୁଚୋରି, ଲୁଣୁଖାଇ

କଣ୍ଢେଇର ବାହାଘର

ବରପତର ରେ ମିଛେ ମିଛେ ବଢ଼ା 

ବ୍ୟଞ୍ଜନ ନାନା ପ୍ରକାର ।

ସୁଖ ଭରପୁର ସେହି ପିଲାବେଳ

ଗାଆଁ ନଈ ସାକ୍ଷୀ ଅଛି

ଉତ୍ତର ଜୀବନେ ସପନ ବିଭୋରେ

ମନରୁ ପାରୁନି ପୋଛି ।