ମୋ ବାପା

 ଆକାଶ ଠୁ ବଡ 

ମୋ ବାପା ହୃଦୟ 

   ବିଶାଳ ତାଙ୍କର ଛାତି 

ତାଙ୍କରି ଆଶିଷେ 

ସଂସାରେ ମୋ ସ୍ଥିତି 

    ତାଙ୍କ ପାଦେ ଥାଉ ମତି

ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି 

ଚାଲିବା ଶିଖିଛି 

   ନ ଡରି ଅନ୍ଧାର ରାତି 

ସିଏ ମୋ ସାହସ 

ସିଏ ମୋ ଶକତି 

  ଯା ' ପାଇଁ ମୋର ଏ ଖ୍ୟାତି

ଅଧା ସ୍ବପ୍ନକୁ ମୋ  

ପୁରା କରି ଛନ୍ତି 

   ଆପଣା ଲୁହକୁ ପିଇ 

ପଡିଗଲା ବେଳେ 

ହାତେ ତୋଳି ଛନ୍ତି 

   ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ଢାଳି ଦେଇ

ନିଜେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼ି 

ଖୁସି ଦେଇ ଛନ୍ତି 

   ବହୁ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସହି 

ନିଜେ ସେ ନଖାଇ 

ମୋତେ ଖୋଇଛନ୍ତି 

   କେତେ ରାତି ଚେଇଁ ରହି

ତାଙ୍କ ନାଲି ଆଖି

ସବୁ କଡ଼ା କଥା 

   ମୋ ପାଇଁ ବାସ ଚନ୍ଦନ 

ତାଙ୍କ ଉଦାରତା 

ଭଲପଣ ପାଇଁ 

ଜଣାଏ ମୁଁ କୋଟି ନମନ