ମଣିଷ

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ଅତି ଦୀନ-ହୀନ ଅସହାୟ ହୋଇଥାଏ,

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ତ୍ୟାଗ-ସେବା କର୍ମଫଳେ ପୁଣି ବଡ଼ହୁଏ ।

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ପ୍ରେମ ବନ୍ଧନରେ ଦୁନିଆକୁ ବାନ୍ଧିପାରେ,

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ କ୍ରୋଧ ଲୋଭ ବଳେ ନିଜେ ନିଜ କ୍ଷତିକରେ ।

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ଦେବତା-ଈଶ୍ୱର, ମହାତ୍ମା-ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ହୁଏ,

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ କୁକର୍ମରେ ଥିଲେ ପଶୁ ସଂଗେ ତୁଲ୍ୟ ନୁହେଁ ।

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ହାତ-ଗୋଡ଼ ଥାଇ ଦରିଦ୍ର ଭିକାରି ସାଜେ,

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ସବୁ ଦାନକରି ଶାନ୍ତି-ମୁକ୍ତି ପଥ ଖୋଜେ ।

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ନିଜବୁଦ୍ଧି ବଳେ କିଣିପାରେ କୋଟି ମନ,

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ଶ୍ରମ-ନିଷ୍ଠା ବଳେ ବସେ ପାଇ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନ ।

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ଅଥଳ ଜଳରୁ ତୋଳି ପାରୁଛି ରତନ,

ଏଇ ମଣିଷ ହିଁ ଚନ୍ଦ୍ର-ମଙ୍ଗଳରେ କରିପାରୁଛି ଭ୍ରମଣ ।