ମିଳନ୍ତାକି ସାଥିପରି ସାଥିଟିଏ

ମିଳନ୍ତାକି ସାଥିପରି

ସାଥିଟିଏ ତାକୁନେଇ

ଗଡ଼ନ୍ତି ନୂଆ ନୀଡଟିଏ

ବସାଇ ରଖି ଥାନ୍ତି ମୋ

ମନ ମନ୍ଦିରେ ଯେପରି

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୀତା ବସିଥିଲେ

ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳିରେ,

ପ୍ରିତିର ପରରେ ଉଛୁଳା

ମମତାରେ ଆହୁଲା ଭରି

ଘୂରି ବୁଲନ୍ତୁ ଦୁହେଁ ସୁନୀଳ

ଗଗନ ବକ୍ଷେ,

ମେଘସହ ମିଶି କରନ୍ତୁ

ଦୁହେଁ ସୁଖ ଆଳାପ କେତେ

ଅକୁହା ଅସରନ୍ତି ଗଳ୍ପ

ଚାହିଁ ରହନ୍ତୁ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ

ର୍ନିଲିପ୍ତ ପଲକେ,

ଚୋରାଇ ଆଣନ୍ତୁ ରୂପା

ଜହ୍ନର ଖିଲି ଖିଲି ହସ

ସଜାଇ ରଖନ୍ତୁ ପରସ୍ପରଙ୍କ

ଓଷ୍ଠଦେଶେ!