ଲୁହ

 କରୋନା ର ପୁଣି ହୁଏ ଲେଉଟାଣି

ଚାରିଆଡେ ପଡେ ହୁରି

ଲୁହ ବଖାଣୁଛି କୋହର କାହାଣୀ

ଲହୁରେ ହୃଦୟ ଚିରି ।

ସବୁଠି ଏବେତ ଭୟର ରାଜୁତି

ସବୁରି ଆଖିରେ ଲୁହ

କରୋନା ବୁଝେନି ଧନୀ କି ଗରିବ

ନାହିଁ ତାର ମାୟା ମୋହ ।

ଛୁଇଁ ଦେଉଦେଉ ଡେଇଁ ପଡୁଛି ସେ

ଛୁଆଁ ରୋଗବୋଲି ଡର

ନିଶ୍ବାସ ପ୍ରଶ୍ବାସ କବଳିତ କରେ

ଦେହେ ଖଇଫୁଟା ଜ୍ବର ।

ରୋଗୀର ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛିବାକୁ

ଆପଣା ଲୋକଙ୍କୁ ମନା

ଲୁହର ନଈରେ ଉବୁଟୁବୁ ସବୁ

ସବୁ ଆଡେ କଟକଣା ।

ଅଣହେଳା ଯିଏ କରିଥାଏ ତାର

ଅକାଳେ ହେଉଛି କାଳ 

ପରିବାର ଲୋକ ଲୁହ ଢାଳିଢାଳି

ପାଆନ୍ତିନି ଥଳକୂଳ ।

ସେଥିପାଇଁ ସଦା ବାହାରକୁ ଗଲେ

ମାକ୍ସ ଟିଏ ପିନ୍ଧୁଥିବ

ବାରବାର ହାତ ସାବୁନରେ ଭାଇ

ଭଲଭାବେ ଧୋଉଥିବ ।

ଲୁହ ସାଗରରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ

ଏହିତ ସହଜ ବାଟ

ଅମାନିଆ ହେଲେ କରୋନା କୋପରେ

ଲୁହେ ହେବ ଛଟପଟ ।