ଲୁଚକାଳି

 କବିତା ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ କବିତାରୁ

 କବିତା ଖସିଯାଏ ବାରମ୍ବାର

 ମୋ ହୁଗୁଳା ମୁଠାରୁ ।

 ତାର କୋମଳ ଛୁଆଁର ଆବେଶ 

ଖାଲି ଯାହା ବିମୋହିତ କରେ ମୋତେ

 ଖୋଜିବାର ନିଶା ନେଇ

 ପୁଣି ଚଢେ ଆରମ୍ଭରୁ ।

ପାଣି ଟୋପାଏର ଛଦ୍ମବେଶରେ

ଦିନେ କବିତା ଢଳ ଢଳ ହୁଏ

ପଦ୍ମପତ୍ରରେ

ତୋଳି ନେଉ ନେଉ 

ଅସତର୍କ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ

ଇଡି ହୋଇ ମିଶିଯାଏ ପାଣି ଓ ପାଣିରେ ।

ଦିନେ ପୁଣି ଝଡ଼ ରୂପେ

ଭାଙ୍ଗେ ମୋର ଗାଢ଼ ନିଦ

ଉଠି ଦେଖୁ ଦେଖୁ 

ଛାପିଯାଏ ପର୍ବତ ଡେଣାରେ ।

ଉଡୁ ଉଡୁ ପକ୍ଷୀ ରୂପେ କେବେ 

ପଡଇ ମୋ ଶବ୍ଦର ଜାଲରେ

ମୁଗ୍ଧ ହେଉ ହେଉ 

ଜାଲ ସହ ଉଡି ଯାଇ ମିଶେ ଆକାଶରେ।

...ମାନମୟୀ ରଥ