କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ

ଆହେ ଦୀନବନ୍ଧୁ ,ତୁମେ କୃପାସିନ୍ଧୁ ,ତୁମେତ ଦୟାର ସାଗର ,

କୁହ ତୁମେ ଥରେ ,କାହିଁକି ମୋତେ କରିଛ ପର ।

ତୁମ ଏହି ସଂସାରେ ,କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ମାରେ ଏହି ଅଧମ ,

କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,ଦେଲ ମୋତେ ତୁମେ ଜନମ ।

ସବୁତ ଜାଣିଛ ,ଏହି ସୃଷ୍ଟି ରଚିଛ ,ତୁମେତ ଈଶ୍ୱର ,

ତେବେ କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,କରୁଛ ବାଛ ବିଚାର ।

ଦୀନବନ୍ଧୁ ବୋଲି ଜାଣି ତୁମକୁ ,କେତେ ଡାକ ଦେଲି ,

କିନ୍ତୁ କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ତର ନପାଇଲି ।

କେତେ କେତେ ଦୀନହୀନଙ୍କୁ,ତୁମେ ପରା ସାହା ହୋଇଛ ,

ମୁଁ ଜଣେ ଦୀନ ଡାକୁଛି ,କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ନଶୁଣୁଚ ।

ଭାବିଥିଲି ତୁମେ କୃପାସିନ୍ଧୁ ,ଟିକେ ମୋତେ କୃପା କରିବ ,

ଜାଣିନାହିଁ ,କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ତୁମେ ମୋତେ ଭୁଲିଯିବ ।

ତୁମ କୃପା ବେଳେ ,କେତେ କେତେ ତରି ଗଲେ ,

କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,ମୋତେ କୃପା ନକର ଭଲେ ।

ଟିକେ କୃପା କଲେ ,ଯଦି ଥମିବ ଆଖିର ଲୁହ ,

ତେବେ ତାହା ବୁଝିକି ପାରୁନ ,କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ।

ତୁମ କୃପା ଦୃଷ୍ଟି ବଳେ ଯଦି ଦୟା କରିବ ,

ତେବେ କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,ସେତିକି ତୁମେ ନକରିବ ।

ଦୟାର ସାଗର ତୁମ ହୃଦୟ ବୋଲି ,ଜଗତେ ବିଖ୍ୟାତ ,

କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ଡୁବୁଛି ମୋର ଆଶାର ପୋତ ।

ଜାଣିନି କାହିଁକି ଏମିତି କରୁଛ ?ମାୟାରେ ମୋତେ ବାନ୍ଧିଛ,

କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,ମୋତେ ଏତେ ଦୁଃଖ ଦେଉଛ ।

କହିବି କାହାକୁ ଏବେ ? ହେବ ନିନ୍ଦା ଅପବାଦ ତୁମ ,

ଜାଣିନି କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ କରୁଛ ଏମିତି କର୍ମ ।

ତୁମ ନିନ୍ଦା ଅପବାଦ କିଛି କେବେ ସହି ପାରିବିନି ,

କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,ମୋର ଆକୁଳ ବେଦନା ଦିଶୁନି ।

ଯଦି ମୋତେ ଏତେ ପର କରିବାର ମନ ଥିଲା ,

ତେବେ କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,ଜୀବନ ରଖିଲା ଭଲା ।

ମୋତେ ପର କରିଦେଇ ,କରାଉଛ ତୁମେ କେତେ ଲୋକହସା କାହିଁ ପାଇଁ କୁହ ,କରିଛ ମୋର ଏହି ଦଶା ।