ଜିଦ୍

ସେ ଥିଲା ଗୋଟେ ଜରା ଜର୍ଜରିତ

ଉପେକ୍ଷିତ ବଖରାଟିଏ

ଇତିହାସର କେଊଁ ଏକ ଗର୍ବିତ ଦୁର୍ଗର

ଭ୍ରମ ଥିଲା ତାର ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ହେବାର

ହଲେ ତାକୁ ଜଣା ନ ଥିଲା

ସହର ରେ ଶୁଖିଲା ଘାସର

ଗୋଟେ ଜଙ୍ଗଲ ବ୍ୟାପିଲାଣି

ଯାହାର ଧାରୁଆ ପତ୍ର ସବୁ

ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ଘଷି ହୋଇ

ହତ୍ୟା କରି ଚାଲିଛନ୍ତି ସ୍ବପ୍ନ ମାନଙ୍କୁ 

ପୂଜା ର ଯୋଗ୍ୟ ଥିବା ପଥରଟି

ସ୍ବାର୍ଥର ଅର୍ଘ୍ୟ ନେଇ ନେଇ

ଭାଙ୍ଗି ଯିବାକୁ ବସିଲାଣି

ନଗ୍ନ ର ଦିନ ରାତି ପାଇଁ 

କାକର ଗୁଡେଇ ସକାଳଟା

ତା ଲଜ୍ଜାକୁ ସାଉଁଟି ବାରେ ଲାଗିଛି

ଅନ୍ଧାରଟା ନିଜ ଭିତରେ ଛନ୍ଧି ହୋଇ

ଆଉ ଗୋଟେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଡାକି ଚାଲିଛି

କିଛି ତ କରିବାକୁ ପଡିବ

ଖୋଜିବାକୁ ପଡିବ 

ଶବ୍ଦ ପଛରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା ଅର୍ଥକୁ

ସେ ଅର୍ଥକୁ ଗଣିତ ରେ ହିସାବ ନ କରିବା ଭଲ

ନ ହେଲେ ତର୍କ କରୁଥିବା ଶବ୍ଦ ମାନେ

ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ

ଜରୁରୀ ନୁହଁ

କିଛି ଭାଙ୍ଗିବା ବା ଗଢିବା

ଏବେ ଇତିହାସ ର ନୀରବତାକୁ

ଟିକେ ପାଖକୁ ନିଅ

ରଫୁ କରିଦିଅ ତାର ଚିରାଛିଣ୍ଡା ଲୁଗାକୁ

ଶୁଣିନିଅ ତା ଭଙ୍ଗା ଶବ୍ଦର ଗୁହାରୀକୁ

ସେ ବାହାରି ଆସିବ ତାକୁ

ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି ରଖିଥିବା 

ଗୋଟେ ଶକ୍ତ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଭିତରୁ

ତୁମେ ଦେଖିବ 

ଏଇ ରାତିଟା ଆଉ ଅଲୋଡା ଜିଦ କରିବନି ।