ଜହ୍ନ ରାତିର ବାସନା

ଭିଜା ସରସର ନୀରବ ଆକାଶେ

ଜହ୍ନ ରାତିର ବାସନା ,

ଗୁମୁରି ଉଠୁଛି ଅନ୍ଧାର ସହରେ

ତୋଫା ଜରି ବୁଣା ଜ୍ୟୋସ୍ନା ।

ବିସ୍ମୟରେ ସ୍ତବ୍ଧ ଲିପ୍ତ ଆକାଶ

ରେଶମୀ ଛାତିରେ ବର୍ଣ୍ଣା ,

ପାଚେରୀ ଫଟେଇ ମୁହଁ ପହଁରେଇ

ଶୀତଳ ସୁରଭି ପୂର୍ଣ୍ଣା ।

ମହମ ଦେହର କଅଁଳ ଭରମ

ତାରାରେ ଭରା ଗହଣା ,

କୁଆଁରୀ ପବନ ଧୀର ଫାଜିଲାମୀ

ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକ ବାହାନା ।

କେଉଁଠି ଧୋଇଛି ପଖାଳି ପଖାଳି

ନଈରେ କିବା ଝରଣା ,

ଲାଜରେ ଭିଜିଛି ରୂପ ଶୋଭା ଦେଖି

ଭାଙ୍ଗି ପଡିବ ଆଇନା ।

ରାତିର ବୟସ ଧୀରେ ଯେବେ ବଢେ

ହଜାଏ ନିଜ ଠିକଣା ,

ସପନ ବିଛାଏ ସୁଖମୟ ଶେଜ 

କାତର ହୁଏ ଯନ୍ତ୍ରଣା ।

ଆଖି ମେଲି ଠିଆ ଲୋଭନୀୟ ଛାୟା

ସ୍ନିଗ୍ଧ ଆଶାର କରୁଣା ,

ନୀରବ ଓଠରୁ ସହ ଝରିପଡେ 

ଦେଇକି ମୃଦୁ ବେଦନା ।

ଛଳନା ମୁଖୁରା ଯା ହୃଦେ ଦରଦ

ସେ କରୁ ତାର ବନ୍ଦନା ,

ଅପୂର୍ବ ପ୍ରକାଶ ସ୍ୱକୀୟ ରାତିର

ବିଭୋର ଶୈଳୀ ଯୋଜନା ।