ଜେଜେ କହୁଥିଲେ

ଜେଜେ କହୁଥିଲେ ତାଙ୍କ ଛୁଆ ବେଳେ

ସେ ସନ ବଢ଼ି ରେ ଗାଁ ଗଣ୍ଡା ଗଲା ଧୋଇ

ଏଇ ଡିହ ଟାରେ ନଦୁଅ କାନ୍ଥ ରେ

ଗଢ଼ା ହୋଇ ଥିଲା ସାତ ସେଣି ଖଞା

ପଥର ପାହାଚ  ଦେଇ

ସୋଳ ବରଷରେ ଆଈ ବୁଢ଼ୀ ତୋର

ଘରକୁ ଆଣିଲି ଘରଣୀ ଟି କରି

କନିଆଁ ସୁନା  କୁ  ଦେଇ

ତୋ ବାପା ପଛେ ପଛେ ଦୁଇ ଦାଦା ତୋର

ଜନମ ପିଉସୀ ଦୁଇ

କୁଆଁ ତାରା ଦେଖି ଆଈଵୁଢୀ ତୋର

ନଈ କୁ  ଗାଧେଇ ଯାଇ

ବିରି ଚାଉଳ ରେ ଚକୁଳି ପିଠା ଯୋଗାଡୁ ଯୋଗାଡୁ

କାଉ ରାଵ ଦିଏ ଵିଲର ମୂଲିଆ ପାଇଁ

ଧାନ ଉଁସା ସାଥେ ଢେ଼ଙ୍କି ର ଶଵଦ

ହାତେ କାମ ଛାଡ଼ ନାହିଁ

ଛାତିଏ ଉଁଚର ଦି ହଳ  ଵଳଦ

ଗୁହାଳେ ଧୋବଲି ଗାଈ

ଆଜିକା ପିଲା ଏଡ଼େ ମହଠିଆ

ସଵୁ ସୁବିଧା ଥାଇ  

ଏତେ ଅଳସୁଆ ପଣଟି ତୁମର

ସଂସାର  ଚଳିବ  ନାହିଁ

ସଠଣା  କାହାକୁ କୁହନ୍ତି ମାଉସୀ ପୀଉସି ଠୁଁ ଶିଖ

ଛୋଟ ଛୋଟ କଥା ଶାଶୁ ନଣନ୍ଦ ରେ

ମନ ଫଟା ଫଟି  ଘର ଟି ଭିତରେ

ଏତିକି  କାମକୁ  ନେଇ

ପୁରୁଣା ହେଲେ ବି  ଆମ ପରମ୍ପରା

ଅମୂଲ୍ ମୂଲ  ତା  ମୂଲ୍ୟ

କେଉଁ ଦେଶେ ଅଛି ???

ରଜ ଭାର ଆଉ କୁଆଁର ପୁନେଇ

କେତେ ଯେ ପରଵ କିଏ ହେବ ସମତୁଲ

ଦେଖି ଛ କି କେଵେ

ସଂଜ ନଇଁ ଗଲେ ଚଉଁରା ମୁଳରେ

ଦୀପ  ଟିଏ  ଜାଳି  ଦେଇ

କେଉଁ  ଦେଶ ଵୋହୁ ପ୍ରଣତି ଢାଳଇ

ସାରା  ପରିଵାର  ପାଇଁ ???

ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଛ ପାଠ ସାଠ ପଡ଼ି

ସମୟକୁ ତାଳ ଦେଇ

ଜେଜେ କହୁଥିଲେ ବଞ୍ଚୁଥିବା ଆମେ

ସଂସାର ଭିତରେ

ମାନ ମହତକୁ  ନେଇ ।।