ହେବା ଏକ ମନ ପ୍ରାଣ

ତୁମ କଥା ଭାବି ହୁଅଇ ଆରମ୍ଭ

ପ୍ରତିଦିନ ମୋ ସକାଳ

ତୁମରି ସ୍ମୃତିରେ ପାହିଯାଏ ରାତି

ଥାଏ ପାଶେ ଅବା ଦୂର ।

ସ୍ବଚ୍ଛ ଦରପଣେ ଦେଖିଲେ ମୋ ମୁହଁ

କେବଳ ଦୃଶ୍ଯ ହୋଇବ

ଝଲସେ ମୋ ସ୍ବପ୍ନ ତୁମରି ଆଖିରେ

ଅବିକଳ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ।

ବିରହ ବିଧୂର ପ୍ରବାସ ଜୀବନେ

କରମ ଜଞ୍ଜାଳ ଚିନ୍ତା

କ୍ଷଣମାତ୍ର ତୁମ ଅନୁରାଗ ଭାବେ

ଭରେ ପ୍ରାଣେ ସତେଜତା ।

ସମୟର ଚକ୍ର ଘୂରେ ଅବିରତ

ରାତି ପରେ ହୁଏ ଦିନ

ଗୋଟିଏ ମୁଦ୍ରାର ଆମେ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ବ 

ହେବା ଏକମନ ପ୍ରାଣ ।

ସମ୍ପର୍କ ମଧୁର ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର 

ବୁଝେ ସିନା ଅନୁଭବୀ

ବିଚ୍ଛେଦର ଅନ୍ତେ ମିଳନ ସୁଖର

ବାସ୍ତବତା ହୁଏ ବୁଝି ।