ଗୁରୁ(ଶିଶୁ କବିତା)

ମାଆ ଗରଭୁ ଜନମ ହେଲି 

ମରତ ମାଟି ଛୁଇଁ 

ବାପା ଆଶୀଷ ମାଆ ସରାଗେ

ବଢିଲି ପରା ମୁହିଁ ।

ତୁଣ୍ଡରେ ବୋଉ ଭରିଲା ଭାଷା

ତାଠାରୁ ଶୁଣିଶୁଣି

ଦରୋଟି ତୁଣ୍ଡେ କହିଲି କେତେ

କଥା ମୁଁ ଖନିଖନି ।

ବାଟ ଚାଲିବା ଶିଖାଇ ଦେଲେ

ଧରି ବାପା ମୋ ହାତ

ତାଙ୍କରି ପାଇଁ ଶିଖିଲି ସବୁ

ସଂସାର ଆତଯାତ ।

ଆଦ୍ୟ ଜୀବନେ ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ

ସବୁରି ପିତାମାତା

ଜଗତେ ନାହିଁ ତାଙ୍କରି ସମ

ଆମରି ଜନ୍ମଦାତା ।

ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ ଯେ ଦ୍ଵିତୀୟ ଦିଅଁ

ଦେଇ ସ୍ନେହ ସୋହାଗ

ଜୀଵନ ସାର ଗଢି ତୋଳନ୍ତି

ବାଣ୍ଟି ଜ୍ଞାନ ଆଲୋକ ।

ପୁରାଣ ଆମ କହିଛି କେତେ

ଗୁରୁଭକ୍ତିର ଗାଥା

ଆରୁଣୀ,ଏକଲବ୍ୟ ସହିତେ

ଊପମନ୍ୟୁଙ୍କ କଥା ।

ବିଶ୍ୱବନ୍ଦିତ ବିବେକାନନ୍ଦ

ଭାରତ ମହାସନ୍ଥ

ଗୁରୁ ପରମହଂସଙ୍କ ଲାଗି

ସର୍ଵଜନ ବିଦିତ ।

ତରବାରୀ ଧାରେ ମାଗଧୀଶ

ଉତ୍କଳ ଜୟକରି

ଶୋଣିତ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି ଅଶୋକ

ଗର୍ବେ ମଥାତୋଳି ।

ଧରମ ଗୁରୁ ଉପଗୁପ୍ତଙ୍କ

ବାଣୀ ଭେଦିଲା ମର୍ମ

"ତରବାରୀର ଜୟ' ବରଜି

ଘେନିଲେ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମ ।

ଗୁରୁ ରାମଦାସ ମାର୍ଗଦର୍ଶୀ 

ବୀର ରାଜା ଶିବାଜୀ

ଛତ୍ରପତି ମରାଠା ଶାସନେ

ସିଂହାସନେ ବିରାଜି ।

 ଶିଷ୍ୟ ମହତ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ 

ଗୁରୁ ହିଁ ସଦାକାଳେ

ମାନ ସନମାନ ଯଶ ମିଳେ

ତାଙ୍କ ଆଶୀଷ ବଳେ ।

ଵିନୟେ ପ୍ରଣିପାତ କରୁଛି

ଗୁରୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ

ପୂର୍ବ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ରାଧାକ୍ରୀଷ୍ଣ

ଜନମ ଦିବସରେ ।