ଏଥର ବର୍ଷା ପୋଖରୀ ତୁଠରେ ସେ ଝିଅଟି

ସାରା ରାତି ଭିଜି ଭିଜି

ସରମରେ ସରସୀ ଟା ଜୁଡୁବୁଡୁ

ଉଛୁଳା ପୋଖରୀ ତୁଠ ଏଥର ବର୍ଷାରେ

ସେ ବୋଧେ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲା

ଏଥର ତା ଚାଲିରେ ଚଞ୍ଚଳତା ଚନେ ବି ନଥିଲା

ତୁଠର ଗେଣ୍ଡା ମାନେ ଜିତି ଯାଉଥିଲେ

ତା ଥିରି ଥିରି ଚାଲିରେ ।

ସାଧବ ଵୋହୁ ମାନେ ତା ପାଦ ଅଳତାର

ଅହଂକାରରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଆକତାମାକତା

ଲୁଚୁଥିଲେ ପାଦଚଲା ପୋଖରୀ ପଥରେ

ସେ ଏଥର ନୂଆ କରି ହଳଦୀ ମଖା ମୁହଁ

ଦେଖୁଥିଲା ଦର୍ପଣ ପରି କାଚ କେନ୍ଦୁ ପୋଖରୀ ପାଣିରେ

ଫୁଲି ଉଠୁଥିବା ବେଙ୍ଗ ଫୁଲା ଭଳି

ନରମ ଚିବୁକର କଳାଜାଈ ଛାଇରେ ।

କଇଁ ଫୁଲ କଣେଇ କଣେଇ

ଚାହୁଁଥିଲା ମୁରୁକି ହସରେ

ତା ସଫେଦ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ

କହୁଥିଲା ଲାଜୁଆ କଥାରେ

ଏଇତ ଫୁଟିଵାର ଵେଳ

ପିନ୍ଧା ଲୁଗା ଓଦା ହେବାର ଵେଳ

ଯେତେ ହୁଡା ବାନ୍ଧିଲେ ଵି

ଉଛୁଳା ପୋଖରୀ ବୋହି ଯିବାର ବେଳ

ଏଥର ବର୍ଷାରେ ପୋଖରୀ ତୁଠରେ ସେ ଝିଅଟି

ଗଣୁଥିଲା ଭସା ବାଦଲକୁ ।