ଏମିତି ବାରବାର

ତୁମେ କେମିତି ଜାଣିବ

ତୁମ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ

ଯେତେଥର ଖୋଜୁଥିବି

ଆପଣାର 'ତୁମେ'ଟିକୁ

ସେତେଥର ଝରଝର ବାରିଧାରା

ବର୍ଷି  ଯାଉଥିବ

କିଏ ଆଉ ଶପଥ କରିବ

ମୋ ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛି ଦେଇ

ମୋ ମୁଁହରେ ହସ ଫୁଟାଇବ

ତୁମ  ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ

ଋତୁ ଯାଏ ବଦଳି

ତୁମେ ମୋର ପାଖ ଛାଡି

କେତେବେଳେ ଚାଲିଯାଅ

କେଜାଣି ଜମା ଜାଣି ମୁଁ ପାରେନି

ଆଜି କାଲି କିଛି ଭଲ ଲାଗୁନାହିଁ

ତୁମେ ଆସି ବସନ୍ତନି

ମୋର ପାଖେ

ଲାଗି କରି

ଅଜସ୍ର ଆବେଗରେ

ତିନ୍ତାଇ ଦିଅନ୍ତ  ନାହିଁ

ମୋ ମନର ଦୁଃଖିନୀ ସତ୍ତାକୁ

ମୁଁ ଖୋଜିବି ଯୁଗ ପରେ ଯୁଗ

ତୁମ ପ୍ରେମର

ହୀରା ନୀଳା ମୋତି ମାଣିକ କୁ।