ଈର୍ଷା

      

କେମିତି ତୁ ଚାଲିଆସୁ

ବେ ନୋଟିସ୍ ଭାବେ

ବ୍ଯାପି ଯାଉ ଶିରା ରେ ଶିରାରେ

କ୍ଯାନସର ଜୀବାଣୁ ଭଳି

 ଛଟପଟ କରି

ଜାଳି ପୋଡି ମାରୁ

ନିହାତି ତୁ ସ୍ବାର୍ଥୀଟା

ଅନ୍ଯ କାର ସୁଖ ଦେଖି

ତୋତେ କାହିଁ ବାଧେ

କୁଆଁ ପତ୍ର ମେଲି ଆସିଯାଉ

ସୁଖ ଶାନ୍ତି ଦେହେ ମନେ

ଭରି ଦେଉ ବିଷାଦର କାଳିମା

ଘୁଣଖିଆ କାଠ ପରି

ଖାଇଯାଉ ଜାଳି ଦେଉ

ଦିନୁଦିନ ପତ୍ର ଝଡା ଗଛପରି

କେମିତିକା ଥୁଣ୍ଟାଳିଆ

ନିଛାଟିଆ, ଏକୁଟିଆ

କରିଦେଉ ତୋ ନାଗଫାଶରେ

ବାନ୍ଧି ଦେଇ କଲବଲ କରୁ

ଟାଣି ନେଉ ଚୋରାବାଲି ପରି

ନୀଚ୍ଚ ମନା କରିଦେଉ

ଧର୍ଯ୍ୟହରା କରି

ବେହିସାବି ଭାବେ

କ୍ଳାନ୍ତି ଲାଭେ

ମନ କରୁ ଜର୍ଜରିତ

ଈର୍ଷା ଲୋ ନ ଆସେ

କା ହ୍ରୁଦୟେ, ବାନ୍ଧେନା

ତୋ ଫାଶରେ କାହାକୁ

ଫେରିଯା ଫେରିଯା ତୁ

ମନର କୋଠରୀରୁ

 ଦେ ଟିକେ ସୁଖ ଶାନ୍ତି

ଦୂର ହେଉ ବିଷାଦ କ୍ଳାନ୍ତି

ଶୁଖିଲା ଓଠରେ ଝରିପଡୁ

ମଧୁର ମୂର୍ଛନା ର ଗୀତି।