ଧାରା ଶ୍ରାବଣ

ଧାରା ଶିରାବଣ ପ୍ରବେଶେ

ଧରଣୀ ହରଷରେ ହସେ ।

ଚାଷୀକୁଳ ମଙ୍ଗଳକାରୀ

ପାଳଇ ପ୍ରଜା ବର୍ଷି ବାରି ।

ମେଘ ମଲ୍ଲାରେ ବୃକ୍ଷଗଣ

ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲେ ହରଷିତ ମନ ।

ବର୍ଷାର ରିମଝିମ୍ ଛନ୍ଦେ

ପଲ୍ଲବ ନାଚଇ ଆନନ୍ଦେ ।

ଭରଇ ଗଡ଼ିଆ ପୋଖରୀ

ନଦୀ, ନାଳର ତନୁ ଭାରି ।

ନଦୀ କୂଳ ଲଙ୍ଘି ଛୁଟଇ

ସିନ୍ଧୁ ବକ୍ଷରେ ମିଶେ ଯାଇ ।

ନଷ୍ଟ କରେ ଧନ ଜୀବନ

ତଥାପି ହସେ ଚାଷୀ ମନ ।

ହ୍ୟୁମସ କ୍ଷେତ ପାଇଁ ସାର

ଫସଲ ଉତ୍ପନ୍ନ ପ୍ରଚୁର ।

କ୍ଷୁଦ୍ର ଜଳାଶୟରେ ଭେକ

ରାବନ୍ତି ମନେ ଲଭି ସୁଖ ।

ବୃହତେ ନାନା ଜଳଜୀବ

ଡିଆଁ ଡେଇଁରେ କେତେ ଭାବ ।

ବାଳକେ ଅସରନ୍ତି ଖୁସି

କାଗଜ ଡଙ୍ଗା ଯାଏ ଭାସି ।

ନାଚିନାଚି ଆଗକୁ ଧାଏଁ

ବାଳକ ମନ ନାଚୁଥାଏ ।

ତଲାରି ପକ୍ଷିଆ ମୁଣ୍ଡାଇ

କୃଷକ ତା'ର କ୍ଷେତେ ଯାଇ ।

କରଇ ରୁଆପୋତା ତଳି

ହରଷେ ନାନା ସୁର ତୋଳି ।

ଷଠିଆ କ୍ଷେତୁ ବାଛି ଘାସ

ଖୋଜଇ ଶ୍ରାବଣ ପରଶ ।

ଧାରାରେ ଧାନ ହୋଇ ତୁଷ୍ଟ

ହୁଅଇ ତନୁ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ।

ସନ୍ତସନ୍ତିଆ ପରିବେଶ

ମଶା ମାଛିଙ୍କର ହରଷ ।

ରୋଗ ଜୀବାଣୁ ଭରି ଦେଇ

ମାନବ ଜୀବନ ନାଶଇ ।

ପ୍ରତିଷେଧକ ବ୍ୟବହାର

ରହଇ ଜୀବନ ଆମର ।

ଲଟା ଅରମା କରି ସଫା

ଚଉପାଶ ଦିଶଇ ତୋଫା ।

ଚିତାଲାଗି ଗହ୍ମା ପୂର୍ଣ୍ଣିମା

ମନରେ ଖୁସି କରେ ଜମା ।

ପିଠା ପଣାରେ ପ୍ରତି ଘର

ବାସନା ଛୁଟାଏ ପ୍ରବଳ ।

ଭଉଣୀ ଭାଇର ସମ୍ପର୍କ

ରକ୍ଷା ବନ୍ଧନ ମଧୁପର୍କ ।

ସମ୍ପର୍କ ସୂତା ଭାଇ ହାତେ

ବାନ୍ଧି ଶୁଭ ମନାସେ କେତେ ।

କଦମ୍ବ ବାସି ମହମହ

ଛୁଟାଏ ବାସନାର ସୁଅ ।

କଦମ୍ବ ମୂଳେ କୃଷ୍ଣ ଲୀଳା

ମାନସେ ତୋଳି ବାନ୍ଧୁ ଭେଳା ।