ଦାମ୍ପତ୍ଯ

ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଦୀକ୍ଷାରେ ଦୀକ୍ଷିତ  

ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଦୁଇ,

ସୁନ୍ଦର ସୃଷ୍ଟିର ରଚନା କରିଲେ  

ନାୟକ ନାୟିକା ହୋଇ ।

କେବେ ସେ ସାଜିଲେେ ଗେହ୍ଲା ପୁୁତ୍ର କନ୍ୟା  

କେବେ ବା ଭଉଣୀ ଭାଇ,

ବର କନ୍ଯା ସାଜିି ମଣ୍ଡପେ ବସିଲେେ  

ସୃଷ୍ଟି ସଂରଚନା ପାଇଁ ।

ହସି ହସାଇଲେ ସଂସାର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ 

 ସିଞ୍ଚାଇ ଅମୃତ ଧାରା,

ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ଦୟା ସହନଶୀଳତା 

ତ୍ଯାଗର ବୀଜ ନିଆରା ।

ସେ ବୀଜ ବୁଣିଲେ ପିଢି ପରେ ପିଢି  

ସୁଧା ଫସଲ ଫଳିବ,

ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ତ୍ଯାଗ ଆଦରେ ସଂସାର 

ସୁଶୋଭିତ ହେଉଥିବ ।

ଧାନ କିଆରୀରେ ବାଳୁଙ୍ଗା ଉଠିବ 

କେ କରି ନ ପାରେ ଆନ,

ବିଧିର ବିଧାନେ କ୍ରୋଧ ହିଂସା ଈର୍ଷା 

ନେଇ ଜନମିବେ ଜନ । 

ମାନବୀୟ ଗୁଣ ହରାଇ ମାନବ 

 ଧରାକୁ ସରା ମଣିବେ ,

ଅନୀତି ଦୁୁର୍ନୀତି ପାପ ଆଚରଣେ 

ସଂସାରେ କ୍ଲେଶ ଭରିବେ । 

ଭଲ ସଂଗେ ମନ୍ଦ ଦୁଃଖ ସଙ୍ଗେ ସୁଖ

ଦିବା ନୀଶିର ରଚନା,

ସାଧୁ ସଙ୍ଗେ ଦୁୁଷ୍ଟ କୃତି ଓ ଅକୃତି

ମିଶ୍ରଣେ ମାନବ ବଣା । 

ବିଚିତ୍ର ସଂସାର ନାଟକ ରଚିଲେ

ମାୟାଧର ମାୟା ଜାଲେ,

ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଛନ୍ଦି ହୋଇ କଲେ

ଅଭିନୟ କାଳେ କାଳେ । 

ସୁନ୍ଦର ସୃଷ୍ଟିକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ

ସହାୟକ ଭଗବାନ 

ଧର୍ମ ସଂସ୍ଥାପନେ ଦୁଷ୍ଟ ନାଶନେ

 ବିରାଜିବେ ନାରାୟଣ । 

ବିଶେଷ ଦାୟିତ୍ବ ବହନ କରିବା  

ପାଇଁ ରଚିଲେ ବିବାହ ,

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ଭିଆଇଲେ ମାୟା

ଓଁ ପ୍ରଜାପତେୟ ନମଃ । 

ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନ ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ

ସୃୃଷ୍ଟି ସଂରଚନା ପାଇଁ ,

ନୀତି ନିିୟମରେ ସଂସାର କରିବା

ସମର୍ପି ଜଗତ ସାଇଁ । 

ଜୀବନରେ ଶାନ୍ତି ସୁଖ ଓ ସମୃଦ୍ଧି  

ପାଇଁ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନ,

ସମଲିଙ୍ଗୀ  ସହ ବିବାହ ଅଟଇ 

ଏକ ବିଭତ୍ସ ଚିନ୍ତନ । 

ବ୍ଯକ୍ତି ସ୍ବାଧୀନତା ନାମରେ ମଣିଷ

ପ୍ରକୃତି ବିରୁଦ୍ଧେ ଗଲେ,

ବ୍ଯକ୍ତି ଓ ସମାଜ ଦେଶର ବିନାଶ 

ଘଟିିିବ କାଳର ବଳେ ।