ଚତୁର ବିନୋଦ କଥା

    

ଅଗନା ଅଗ୍ନି ବନସ୍ତେ ଥିଲା ଏକ ସର l

ବକପକ୍ଷୀଟିଏ ସେଠି ରଚିଥିଲା ଘର ll

ଗେଣ୍ଡା ଶମ୍ଭୁକ କଙ୍କଡା ଭଳିଭଳି ମୀନ l

ଆନନ୍ଦରେ ବକ ଖାଇ ହରୁଥିଲା ଦିନ ll

ହଂସଟିଏ ଦିନେ ଉଡ଼ି ମାନସରୋବରୁ l

ଦେଖିଲା ସୁନ୍ଦର ସର ଆକାଶମାର୍ଗରୁ ll

ସୁନ୍ଦର ହଂସଟି ସେହି ସରେ ଅବତରି l

ଆନନ୍ଦ ଲଭିଲା ଜଳେ ପହଁରି ପହଁରି ll

ବକ ଦେଖି ପକ୍ଷୀଟିଏ ମୋପରି ଧବଳ l

କିସ ଖାଇ ହୋଇ ଅଛି ସୁନ୍ଦର ପୃଥୁଳ ll

ମୋହର ଶରୀର ଦେଖ ବାଡ଼ିଟିଏ ପରି l

ଲମ୍ବା ପାଦଦୁଇ ମୋର ଅସୁନ୍ଦର ଭାରି ll

ଦିନେ ବକ ହଂସେ ଯାଇ କହିଲାକ ବନ୍ଧୁ l

ବନ୍ଧୁ ହେବା ଚାଲ ସାକ୍ଷୀରଖି କୃପାସିନ୍ଧୁ ll

ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ଦୁହେଁ କିଛିଦିନ ଗଲା କଟି l

ବକ ତହୁଁ ଏକ ଦିନେ ଫିଟାଇଲା ଗଣ୍ଠି ll

ପଚାରଇ ହଂସେ କୁହ ହେ ବନ୍ଧୁ ପ୍ରବର l

କି ଦ୍ରବ୍ୟ, ଖାଇ ଗଢିଛ ପୃଥୁଳ ଶରୀର ll

ତୁମ୍ଭ ଆହାରରେ ମୋର ଇଚ୍ଛାହୁଏ ଭାରି l

ମୁଁ ଦୂର୍ବଳ ପକ୍ଷୀ ହୋଇ ଯାନ୍ତି ତୁମ୍ଭ ପରି ll

ହଂସ ତହୁଁ ହରଷରେ ବକ କରି କୋଳ l

ମାନସରୁ ଆଣି ଦେଲା ପଦ୍ମର ମୃଣାଳ ll

ହଂସର ଆହାର ବକ କେତେଦିନ ଖାଇ l

ଦେଖଇ ଶରୀର କିଛି ବଦଳୁ ତ ନାହିଁ !!

ଚିନ୍ତା କରେ ମନେ ବନ୍ଧୁ ଭାରି କପଟିଆ l

ମୋତେ ନଦିଅଇ ସିଏ ଭକ୍ଷୁଅଛି ଯାହା ll

ଧର୍ମ ନାଶଗଲା ମୋର ଉଚ୍ଚିଷ୍ଟ ତା ଖାଇ l

ଧର୍ମନାଶ କରିବି ତା ମୋ ଉଚ୍ଚିଷ୍ଟଖୋଇ ll

ମୀନ ଗେଣ୍ଡା ସବୁ ଆଣି ବନ୍ଧୁପାଶେ ରଖି l

କହଇ ବନ୍ଧୁହେ ମୋର ଖାଦ୍ୟଦିଅ ଚାଖି ll

ବନ୍ଧୁ ପଣେ ହଂସ ତହୁଁ ଖାଇ କଲା ବାନ୍ତି l

ଉଡ଼ି ଗଲା ମାନସରୋବରେ କରି ଇତି ll

ହଂସ ବକ ବନ୍ଧୁତାର ବାର୍ତ୍ତା ଗୋଟି ଏହି l

ନିଚ୍ଚଜନରେ ପିରତି କେବେ କର ନାହିଁ ll

ବ୍ରଜନାଥ ବଡ଼ ଜେନା ପୁରୁଣା କାହାଣୀ l

ଚତୁର ବିନୋଦ କଥା ସର୍ବେ ଥିବ ଶୁଣି ll