ଚିର ଅପାସୋରା

ସୁଖବେଳେ ମାଆ ରୁହନ୍ତି ଜଗତେ

ଦୁଃଖରେ ଥାଉଲୋ ତୁହି,

ଯନ୍ତ୍ରଣା ଜୀବନ ଜାଣେ ମାଆ ତୋତେ

ପ୍ରେମ ବର୍ଷା କରୁ ରହି ।

ସବୁଦୋଷ କ୍ଷମାକରି କୋଳେ ନେଉ

ହୃଦରେ ସ୍ପନ୍ଦନ ଦେଇ,

ବିଶ୍ୱାସ, ଭରସା ଦେଉ ହୃଦେ ରହି

ତୋ'ପରି କିଏଲୋ କାହିଁ ।

ଜନ୍ମଦେଇଅଛୁ ତୋହରି ସ୍ଥାନରେ

ଭାଗ୍ୟ ଅହୋଭାଗ୍ୟ ମୋର,

ଦର୍ଶନେ ପୁଲକ ଭରି ହୃଦୟରେ

କରିନେଉ ଆପଣାର ।

ଚାନ୍ଦର ରୋଷଣୀ ଜ୍ୟୋତି ସମାହିତ

ନୀଳ ଆକାଶରେ ଶୋଭା,

ହୃଦ ଉପବନେ ଶ୍ରୀମୁଖ ଶୋଭିତ

ଚନ୍ଦନ ଚର୍ଚ୍ଚିତ ଆଭା ।

ପ୍ରାରବ୍ଧ ଚୁକ୍ତିରେ ତ୍ୟାଗ, ତିତିକ୍ଷାରେ

ବିଶ୍ୱାସରେ ବିଶ୍ୱ ପରା,

ଭାଗ୍ୟରେ ଭାବରେ ଭାବସ୍ପର୍ଶତାରେ

ଦୁଃଖ ଦୂରକରୁ ପରା ।

ଅମୀୟ ବିଭୁତି ଆତ୍ମାରେ ପରଷି

ହୃଦୟ ପଢ଼ୁଲୋ ତୁହି,

ପରମା କଲ୍ୟାଣୀ ତୁହି ମହାଶକ୍ତି

ମଙ୍ଗଳାୟୀ ମହାମାୟୀ ।

ବେଳ ଗଡିଗଲେ ସଞ୍ଜ ନଇଁଗଲେ

ଜୀବନ ରାତ୍ରିର ବେଳେ,

ଥିବୁପାଶେ ମୋର ଅଧମ ସନ୍ତାନେ

ଚିତ୍ତ ଶ୍ରୀପଦ କମଳେ ।

ଦୃଷ୍ଟିଅଗ୍ରେ ଥିବୁ ଲୟର ମୂଳରେ

ଜୀବ,ପରମ ଅଭେଦ,

ଅମନ ପୁରରେ ଏକାକାର ସର୍ବେ

ପରମ ନାମର ସ୍ୱାଦ ।

ଚେତନା ଭରିବୁ ବିବଶତା ହରି

ଅନୁରାଗ ସାନିଧ୍ୟରେ,

ମିଳନ ପ୍ରୟାସୀ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାରାଶି

ବିରହିତ ପରାଣରେ ।

ଅପାଶୋରା ମା'ଲୋ କରୁଣା କୈବଲ୍ୟ

ସିକ୍ତଅଶ୍ରୁ ପଣତରେ,

ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରତିଶୃତି ବିଶ୍ୱାସରେ ଅଙ୍କା

ବନ୍ଦନୀୟ ହୃଦୟରେ ।

ମହୋତ୍ସବ ଧରା ଚୈତ୍ରରେ ଅପୂର୍ବା

ମହ, ମହ ବାସଝରା,

ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ, କବଚ, କିଳକ, କୁଞ୍ଜିକା

ନବରାତ୍ରିରେ ବିଭୋରା ।

ଦିବ୍ୟ ମନଲୋଭା ବେଶର ସେ ଶୋଭା

ପୀଠ କୋଳାହଳମୟ,

ନବରାଗେ ମଧୁମୟ ବସୁନ୍ଧରା

ଓଁକାର ପବିତ୍ରମୟ ।

ବେଦନା ବିଧୁର ପ୍ରାଣେ ସରସତା

ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଶାନ୍ତି ପ୍ରଚୋଦନ,

ଶୂନ୍ୟ ହୃଦୟର ମହାଭାବଧାରା

ମଧୁଝରା ସେ ଗହନ ।

ଦୁଃଖ, ସୁଖ ସମର୍ପଣ ଶ୍ରୀପୟରେ

ଯାହା ହସ୍ତଟେକି ଦେବୁ ,

ତାହା ପ୍ରାପ୍ତିହେଉ ଦରିଦ୍ରପ୍ରାଣରେ

ଅମୀୟ ପିୟୁଷ ଲଭୁ ।