ଛୋଟ ର ମହତ

ଟିକି ଫୁଲଟି ହସି ହସାଇ

  ବିତରି ଯାଏ ବାସ

ଟିକି ତାରାଟି ଆକାଶେ ହସି 

ଅନ୍ଧାରେ ଦେଖାଏ ପଥ

ଟିକି ଖଦ୍ଯୋତ ଅନ୍ଧାରେ ଝଲସି 

ବଣ୍ଟାଯାଏ ଆଲୋକ

ଟିକି ପ୍ରଜାପତି ଫୁଲରୁ ଉଡି

ଆଣଇ ପରା ରେଣୁ

ଟିକିମହୁମାଛି ଦିବାନିଶି ଉଡି

ଫୁଲରୁ ଆଣେ ମହୁ

ଟିକି କୋଇଲି ମଧୁର ଗାଇ

ବିନୟେ କହେ କୁହୁ

ଟିକି ଚାରାଟି ବଢିଣ ଧୀରେ 

ହୁଏ ପରା ମହାଦ୍ରୁମ

ଟିକିଦୀପଟି ଥିରି ଥିରି ଜଳି

ଅନ୍ଧାର ଦିଏ ନାଶି।

ଟିକି ପିଲାଟି ହୋଇଣ ବଡ

କରଇ ଦେଶ କାମ

ଟିକି କୂଅଟି ଯୋଗାଇ ଜଳ

 ତୃଷ୍ଣା କରଇ ଦୂର

ଟିକି ଝରଣା କୁଳୁକୁଳୁ ଝରି

ଯୋଗାଇଥାଏ ଜଳ

ଟିକି ପିମ୍ପୁଡି ସଅଳ ଚାଲି

ଖୁଦ କଣାଯାଏ ସଞ୍ଚି

କ୍ଷୁଦ୍ର ଗୀତି ପୁଲକ ଭରେ 

ଦିଅଇ ଅମାପ ଶାନ୍ତି

ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଜଳ ମିଶି

ଗଢା ତ ହୁଏ ସିନ୍ଧୁ।

କେହି ନୁହେଁ ଏଠି ଛୋଟରେ ଭାଇ

ସଭିଏଁ ପରା ମହତ

ଛୋଟ ଦେହେ ଭରି ଅଛି

ମହତ ଗୁଣଯେ ଅଶେଷ

ନମଣ ଭାଇ କାହାକୁ ତୁମେ 

କେବେ ବି ହେଲେ ଛୋଟ।