ଚାଷୀ

ବରଷ ଯାକର ଖୁସି ଅଖି ମୁଠିରେ

ଅଖି ମୁଠି କାନ୍ଧରେ ଧରି ଚଷା ଭାଇ

କ୍ଷେତକୁ ଯାଏ ଆନନ୍ଦରେ

ସବୁଜ ଶ୍ୟାମଳା ଶସ୍ୟର ଖିଲି ଖିଲି ହସରେ

ମିଟାଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭୋକ ଶୋଷକୁ

ପ୍ରକୃତିର ବିକଟାଳ ରୂପ

ଆଖି ପଲକରେ ଧଂସ କରିଦେଉଛି 

ଚାଷୀର ସଂଘର୍ଷ ଝାଳ ବୁହା ପରିଶ୍ରମ

ଋଣ ଭାରର କଷାଘାତରେ

ଛୋଟିଆ ସ୍ୱପ୍ନ ଛାରଖାର ହୋଇଯାଏ

ହତୋତ୍ସାହରେ ଆପଣେଇ ନିଏ

ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଭଳି ଚରମ ନିସ୍ପପତି

ମାଟିରେ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ ହୋଇଯାଏ ଚାଷୀ ଭାଇଟି ।