ବର୍ଷା ଋତୁ

ଟୁପୁରୁ ଟୁପୁରୁ ମେଘ ବରଷିଲା

ବହିଲା ପୂବେଇ ବାଆ,

ନଈ କୂଳ ପାଖ ଗୋହୀରି ଭିତରେ

ଫୁଟିଲାଣି ଫୁଲ କିଆ;

ତହିଁରେ ଡାହୁକ ବସା;

ଡାହୁକର ହୁଟ ସତେକି ବିକଟ

ଉଛୁଳି ଉଠୁଛି ରସା ।।

ବରଷା ବତାଷି ଘୋର ଘଡଘଡି

ବିଜୁଳି ଚମକେ ଘନେ,

ଲତା ଗହଳରେ ପୁଛ ଟେକି ନାଚେ

ମୟୂର ଗହନ ବନେ;

ତା ଟିକି ପାଦ ପକାଇ;

ପାଟ ପୋକ ଚାଲେ ନାଲି ପାଟଶାଢ଼ୀ

ମଥାରେ ଓଢଣୀ ଦେଇ ।।

ଅବିରତ ବର୍ଷା ପାଣି ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡେ

କୁନାର କାଗଜ ଡଙ୍ଗା,

ଢଳିଢଳି ଚାଲେ ଆଗକୁ ଆଗକୁ

ପାଣି ପଡି ହୁଏ ଓଦା;

ପାଣିରେ ପାଣି ଫୋଟକା;

ମନେ ପ୍ରତେ ହୁଏ ଏ ଜୀବନ ସେହି

ଫୋଟକା ସମ ମଟକା ।।

ଆଜି ଅଛି କାଲି ନଥିବି କ୍ଷଣିକ

ସମାନ ଫୋଟକା ସମ,

ଜୀବନ ପବନ ମାଟି ଘଟେ ଖେଳେ

ଟାକି ରହିଅଛି ଯମ;

ମାଟିରେ ଫୁଟିଲା ଛତୁ;

ବରଷା ରେ ମାଟି ବିଦାରି ଜନ୍ମିଲେ

ସରିସୃପ କେତେ ଜନ୍ତୁ ।।

ନଦ ନଦୀ ଫୁଲି ପ୍ରଖର ସ୍ରୋତରେ

ଆଗକୁ ଯାଉଛି ଧାଇଁ,

ଉଛନ୍ନ ମନରେ ଆତୁରେ ଧାଉଁଛି

ସମୁଦ୍ରେ ମିଶିବା ପାଇଁ;

ଜୀବନ ଧାଏଁ ସେମିତି;

ଭେଟିବା ପାଇଁକି ମୃତ୍ୟୁ ସିନ୍ଧୁ ନୀରେ

ପାଇବାକୁ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ।।