ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ

ଜଗତର ନାଥ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ

ପବିତ୍ର ଭୂମି ଉତ୍କଳ

ସର୍ବଧର୍ମ ସମନ୍ୱୟ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ

ରହିଛି ରହିଥିବ ଚିରକାଳ ।

ଆମ ଉତ୍କଳ ମାଟିର ପବିତ୍ର ଓଁକାରେ

ଅମୃତ ବରଷେ ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ

ବେଶଭୂଷା ଓଷା କଳାସଂସ୍କୃତିରେ

ଅତୁଳନୀୟ ଅନିନ୍ଦିତ ବିଶ୍ୱରେ ।

ମୋ ରାଜ୍ୟ ଅଟଇ କୃଷିରେ ପ୍ରଧାନ

ସୁନ୍ଦର ନଦନଦୀ ଝରଣା ଗିରିବନ

ମନ୍ଦିରମାଳିନୀ ମୋ ପ୍ରିୟ ଉତ୍କଳ

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯାହାର ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ ।

ବିଶ୍ୱ କୀର୍ତ୍ତିରାଜି ଆମରି କୋଣାର୍କ

କୋଟି କୋଟି ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ପ୍ରାଣ.

ଯାର ଭଗ୍ନଶିଳାରେ ମଗ୍ନ ନାୟିକାର

ଶୁଭୁଅଛି ନୁପୁରର ନୃତ୍ୟ ତାନ ।

ମରାଳ ମାଳିନୀ ରୁପସୀ ଚିଲିକା

ମନ ହରି କରେ ଆନମନ

ଧଉଳି ବାଣ୍ଟୁଛି ଅହିଂସାର ବାର୍ତ୍ତା

ଯାର ଓଡିଶୀ ନୃତ୍ୟ ମହାନ ।

ଯାହା ପରଶରେ ଚଣ୍ଡାଶୋକ ଦିନେ

ହୋଇପାରିଥିଲେ ଧର୍ମାଶୋକ

ତା କୋଳେ ଜନମି ଗର୍ବ ମୋହର

ନାହିଁ ମନେ ମୋର କିଛି ଦୁଃଖ ।

ଆମ ମୁନିଋଷି ଆମ ସାଧୁସନ୍ଥ

ନିଷ୍କପଟ ଭାବ ସଦା ନୀତିନିଷ୍ଠ

ସତ୍ୟଶାନ୍ତି କ୍ଷମା ଦୟା ପ୍ରେମ ବଳେ

ଦିଅନ୍ତି ସଭିଙ୍କୁ ଜୀବନର ମନ୍ତ୍ର ।

ଉତ୍କଳର କ୍ରାନ୍ତି ବୀର ବରପୁତ୍ର

କାଳଜୟୀ କବି କୁଳ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ

ଆମ ପ୍ରଦେଶର ଅସରନ୍ତି ଯଶ

ଦୂର ଗଗନକୁ କରୁଅଛି ସ୍ପର୍ଶ ।

ସବୁଜ ସୁନ୍ଦର ପରିବେଶ ତାର

ମନ୍ଦ ମନ୍ଦ ବହେ ଶୀତଳ ସମୀର

ମିଠା ଭାଷା ତାର ସୁନ୍ଦର ସଂସ୍କାର

ଚରଣେ ବନ୍ଦନ ଉତ୍କଳ ମାତାର ।

ସ୍ନେହ ପ୍ରେମମୟୀ ରୂପରେ ମନ୍ମୟୀ

ଶକ୍ତିମୟୀ ବୀର ପ୍ରସବିନି

ଶ୍ରଦ୍ଧା ଶୋଭାମୟୀ କରୁଣାମୟୀ ସେ

ଦିପ୍ତିମୟୀ ମୋ ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ ।