ଭକ୍ତ ଭୀମ ଭୋଇ

ଭକ୍ତ ଭୀମ ଭୋଇ ଚରଣେ ତୁମର ଜଣାଏ କୋଟି ପ୍ରଣତି

ରେଢାଖୋଲ କନ୍ଧ ପରିବାରେ ତୁମେ ସହିଥିଲ କଷଣ ନିତି 

ବାଟେ ଯାଉ ଯାଉ ଖସି ପଡ଼ିଲ କୂପେ,

ଥିଲା ସେ ତ ରାତି

ଡାକିଲ ମହିମା ଗୋସାଇଁ, ଉଦ୍ଧାରିଲେ ଦେଖି ତୁମ ଭକତି

ଜାତି ଭେଦ କରି ଦୂର ରଖିଲ ,

ମହିମା ଧର୍ମର କିରତି

ଦୟା,କ୍ଷମା,କରୁଣା କୁ ରଖିଥିଲ

ହୃଦୟେ ତୁମ ସାଇତି

ତୁମେ ଜନ୍ମାଦ୍ଧ ବିଭୂକୃପା ବଳେ ପାଇଲ କାବ୍ୟର ଶକତି

ତୁମ କବିତାରେ ଥିଲା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ସାଥେ ଈଶ୍ୱର ଭକ୍ତି

ପୁତ୍ର କପିଳେଶ୍ୱର ପୁତ୍ରି ଲବନ୍ୟା ,

ଗାଇଥିଲେ ତୁମ ଗୀତି

ତୁମ ପତ୍ନୀ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ଦୁଃଖି ଗରିବ 

ସେବାରେ ଥିଲେ ମାତି,

ତୁମେ ସନ୍ଥ ହୋଇ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ପାଇ ,

ଜଳାଇ ଥିଲ ଜ୍ଞାନର ଜ୍ୟୋତି

ଜଣାଇଲ ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱବାସୀଙ୍କୁ କରହେ ମୁକତି

ପର ଦୁଃଖେ କାନ୍ଦୁଥିଲ ତୁମେ, କୋହେ ଭରୁଥିଲା ତୁମ ଛାତି

ତୁମେ ଅବତାରି ପର ହିତ କାରି,

 ଝୁରିବ ମାନବ ଜାତି