ଭାଷାର ପରିମାପ

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର   ବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା ହାର

      ଅଣଚାଶ ସବୁ ମିଶି

ସ୍ଵର ବର୍ଣ୍ଣ ଯାର    ଅଟଇ ଏଗାର 

     ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଅଠତିରିଶି ।

"ଅ" ଠାରୁ "କ୍ଷ"ର  ଅଟେ ସମାହାର

    ଗୋଟିଏ ଯେ ପରିବାର

"ଆ" କାର ଠାରୁ   ଚନ୍ଦ୍ର ବିନ୍ଦୁ ଯାଏ

     ମାତ୍ରା ଅଟେ ଅଳଙ୍କାର ।

ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷର   ଯୋଡିଲେ ସୁନ୍ଦର

    ବାକ୍ୟ ହୋଇଥାଏ ସୃଷ୍ଟି

ମାତ୍ରା ଅଳଙ୍କାର     ପିନ୍ଧନ୍ତି ଅକ୍ଷର 

    ଶୁଣିବାକୁ ଲାଗେ ତୃପ୍ତି ।

ଅକ୍ଷର ସହିତ      ମିଶି ଅକ୍ଷର ତ

    ହୋଇଥାଏ ଯୁକ୍ତାକ୍ଷର

ସନ୍ଧି ବିଚ୍ଛେଦରେ ତା ମୂଲ୍ୟ ବାହାରେ

    ସହଯୋଗ ପ୍ରତ୍ୟୟର ।

ଶବ୍ଦକୁ ଶବଦ     ଏକତ୍ର କରିଲେ

     ହୁଅଇ ବାକ୍ୟ ଗଠନ

ମାତ୍ରା ବିନା ଏଠି    ହୁଏ ନାହିଁ ସୃଷ୍ଟି

     ସୁମଧୁର ବାକ୍ୟ ମାନ ।

ସମାସ ବିଭକ୍ତି     ଓଡ଼ିଆର ସ୍ଥିତି

    ସଂସ୍କୃତର ମୂଳପିଣ୍ଡ

ପାରା ଅନୁଚ୍ଛେଦ    ସୃଷ୍ଟିର ଆହ୍ଲାଦ

    ସମାହାରେ ବାକ୍ୟଖଣ୍ଡ ।

ହିନ୍ଦୀ କି ସଂସ୍କୃତ   ମରାଠୀ ଉର୍ଦ୍ଧୁ ତ

   ମାତ୍ରା ଅଳଙ୍କାର ଲୋଡା

ଇଂରେଜୀ ଭାଷାଟେ ସାଧା ସିଧା ଅଟେ

    ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷର ଯୋଡା ।

ନାହିଁ କେବେ ତାର   ମାତ୍ରା ଅଳଙ୍କାର

    ନାହିଁ ତ ସନ୍ଧି ବିଚ୍ଛେଦ

ଅକ୍ଷରରେ ସାନ    ବଡ ତାରତମ୍ୟ

    ଅକ୍ଷର ଯୋଡ଼ି ଶବଦ ।

ପୁରୁଷ ବଚନ      କାଳ ସର୍ବ ନାମ

    ପ୍ରତି ଭାଷାରେ ଆଦୃତ

ଏ ସବୁକୁ ନେଇ    ବୁଝ ମନ ଦେଇ

    କାହାର କେତେ ମହତ୍ତ୍ଵ ।

ନିଜ ପାଇଁ ନିଜ     ମାତୃଭାଷା ବଡ

      ପରିଚୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା

ଜନ୍ମ କଲା ମାତା   ଭୋଗୁଛି ହିନସ୍ଥା

     ଦରାଣ୍ଡୁଛେ ଧର୍ମ ମାତା ।