ଭାବରେ ଭଗବାନ

ଦେଖ ନୀଳ ଚକ୍ରେ ଉଡେ ନାଲିଆ ନେତ

 ଭାବ ଭକ୍ତିରେ କରିଦେ ତୁ ପ୍ରଣୀ ପାତ l

ବିଶ୍ୱ ଦେବତା ଆମ ବିଶ୍ୱ ଠାକୁର

ଆମ ଗର୍ବ ଗଉରବ ଶିରୀ ମନ୍ଦିର l

କେହି ରହେ ନାହିଁ ଏଠି ଭୋକିଲା ଜଣେ

ବଡ଼ ଦେଉଳେ ବସିଛି ସେ ଦାତା ପଣେ l

ଏମିତି ଠାକୁର ସେତ ଭାବଭୋଳିଆ 

 ଭକତକୁ ଯାଚି ଦିଏ ଭୋଗ ଥାଳିଆ l

ବାର ମାସେ ତେର ଲୀଳା ଲଗାଇ ଥାଏ

 ଭକତ ଭାବରେ ବନ୍ଧା ସେ ପଡି ଯାଏ l

ଭକତର ଗାଳି ସହେ କାନକୁ ଡେରି

ହେଲେ ସହି ବନି ସେତଗର୍ଵ କାହାରି l

ଗରବ ଗଞ୍ଜନ ବାନା ଅଛି ଉଡ଼lଇ

ମୁଁ ର ଗରବ ତୋର ଦେବ ଛଡାଇ l

ଭାବ ର ଡୋରିରେ ତାକୁ ପାରିବୁ ବାନ୍ଧି

ଭାବ ବିନା ପାଇ ବୁନି ତୁ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି l

ସମର୍ପିତ ହୋଇ ଯାଆ ଚରଣେ ତାର

କୂଳେ ଲଗାଇ ଦେବ ସେ ନାଵ ତୋହର l

ଧେନୁ ପଛେ ବଚ୍ଛା ଗମେ କ୍ଷୀର ଲୋଭେ

ଭକତ ପଛରେ ଜଗା ଥାଏ ସେହି ଭାବେ l

ଭକତ ଭାବରେ ବନ୍ଧା ଭକତ ତା ପ୍ରାଣ

ଭକ୍ତ ଦୁଃଖେ ହୃଦୟ ତା ହୁଏ ବିଦାରଣ l

ଚକ୍ର ଫେସି ନକ୍ର ନାଶି ଗଜ ଉଦ୍ଧାରଣ

ଘୋର ବନେ ଫେଡ଼ି ଥିଲା ମୃଗୁଣୀ କଷଣ l

 ତା ପରି ଠାକୁର ଆଉ ଜଗତରେ ନାହିଁ

ଆମ ଗର୍ବ ଗଉରବ ସେ କଳା ଗୋସେଇଁ l

ଆମ ଗର୍ବ ଗଉରବ ନୀଳ ଚକ୍ର ବାନା

ଶ୍ରୀ ମନ୍ଦିରେ ବସି ଅଛି ମୋ କାଳିଆ ସୁନା l

ଚାଲୁଣି ପରାୟେ ତାର ଭାଲୁଣିଆ ଆଖି

ଆମ ପାପ ପୂର୍ଣ୍ଣ୍ୟ ର ସେହି ଏକା ସାକ୍ଷୀ l

ହେ ବିଶ୍ୱ ଠାକୁର ଭାରତୀ ର ନିବେଦନ

ପିଣ୍ଡୁ ପ୍ରାଣ ଗଲା ବେଳେ ଦେବୁ ଦରଶନ l

ଏ ଜୀବନ ଯଉବନ ସବୁ ତୋର ଦାନ

 ତୋ ଚରଣେ ଜୀବନ ମୋ କଲି ସମର୍ପଣ ll