ଅନ୍ଧାଧୁନିକ

ମାତିଛୁ ଆମେ ଅମୁହାଁ

ଅଫେରା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ

ଭୁଲିଛୁ ମଣିଷପଣିଆ

ପଡି ଯାନ୍ତ୍ରିକ ମୋହରେ l

ବନ୍ଧା ପଡିଛି ଆମ ସ୍ୱାଭିମାନ

କେଇଟା ମୁଦ୍ରାର ବିନିମୟରେ

ବିକିଛୁ ମସ୍ତିଷ୍କ ମସ୍ତକ

ପଡୋଶୀ ବିଦେଶୀ ମୁଲକରେ l

ଖଟୁଛୁ ଦାଦନ ପରଘରେ

ଅସୀମ ଅପାର ଆନନ୍ଦରେ

ପୋଶିଛୁ ନାନାଦି ବ୍ଯାଧି

ଆପଣା ଚହଟ ଚିକ୍କଣ ଶରୀରରେ l

ଅହର୍ନିଶି ରସୁଛୁ ମନ ପ୍ରାଣ

ପିଜା ବର୍ଗର୍ ନୁଡୁଲସ୍ ବିଷରେ

ଶୁଆ ପରି ରଟୁଛୁ ପରଭାଷା

ସ୍ଥାନ କାଳ ପାତ୍ର ନିର୍ବିଶେଷରେ l

କରିଛୁ ଅଣଦେଖା ଭିଟାମାଟିର ଭିଜାବାସ୍ନା

କର୍ମ ସଂସ୍ଥାନ ଅନ୍ବେଷଣରେ

ପର ହୋଇଯାଇଛି ପଖାଳ କଂସା

ସମୟ ନଦୀର କରାଳ ସ୍ରୋତରେ l

ମେଣ୍ଟୁଛି ମନର ଅତୃପ୍ତ ତୃଷ୍ଣା

ସୁରା ଓ ସାକୀର ସାହାରାରେ

ପାଶେ ନାହିଁ କେହି ଆପଣାର

ତୋଳିନେବା ପାଇଁ ପଣତକାନିରେ l

ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଦଗ୍ଧ ହେଉଛି ଅବାରିତ

ଯତ କିଞ୍ଚିତ ବିବେକର ଦଂଶନରେ

ତଥାପି ଧାଇଁବାକୁ ପଡୁଛି ବାଧ୍ଯରେ

ଜୀବନର ଅଦୃଷ୍ଟ ଅଘୋଷିତ ଦୌଡ଼ରେ ll