ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଅବୁଝା ଜହ୍ନ
ଅବୁଝା ଜହ୍ନ
1 min
201
ନେଇଗଲା ମନ ସେ ଅବୁଝା ଜହ୍ନ
ଦେହେ ତାର କଳା କଳା ଚିହ୍ନ
ସେ ଚିହ୍ନ କୁଆଡ଼େ ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କର ମନ
ଛପି ଛପି ରାତି ଉଦାସୀ ଅଳସୀ ବର୍ଣ୍ଣ
ଯେତେ ବୁଝାଇଲେ ଜହ୍ନ କହେ କଲଙ୍କ ହୀନ
ପ୍ରେମର ଚିହ୍ନକୁ ସାଇତି ରଖିବା ଉଦେଶ୍ୟ ଭିନ୍ନ
ମନ ମୁନ ଚୈତନ୍ୟ ଲଗାଇ ଉଙ୍କି ମାରି ପ୍ରତିଦିନ
ହାଲକା ଫୁଲକା ଚାହାଣୀ ତା ଭରେ ସ୍ଵପ୍ନ
ସପନ ଦେଶରେ ନୂଆ ଆକାଶରେ
ଦେଖେ ମନ ଆଉଗୋଟେ ପୂର୍ଣମୀ ଜହ୍ନ
ସବୁଜ ସତେଜ ଚାହାଣୀ କାହାଣୀରେ ସମ୍ମୋହନ
ଜହ୍ନ କରେ ନିବେଦନ ମରେନା କେବେ ଦହନ
ରାଣ ପକାଇଛି ସାଥି ହୋଇ ରହିବାକୁ ସବୁଦିନ
ଏଡିକି ମିଛୁଆ ଏଡେ ନଟଖଟ ସବୁଜ ମନ
ନୀଳ କଇଁ ଦେଖି କହେ ଚିହ୍ନେ ନାହିଁ ସୁନାଧନ
ଦେଲେ ଚାହିଁ ଆଖି ମିଟିକା ମାରଇ ସବୁଦିନ
ଯୋଛନାରେ ତାର ଯାଏ ମୁଁ ତରଳି କରେ ଅଳି
ମାଗନା ମାଗନା ପ୍ରେମ ମତେ ମୁଁ ହାରିଛି ଦୀନହୀନ
ଅବୁଝା ସେ ଜହ୍ନ କହେ ଦେଇଦେବ ତା ଜୀବନ
ବୁଝି ବି ଅବୁଝା ସୁନା ଜହ୍ନ ମୋର ତୃଷା ଜାଗାଏ
ଧନ ମାନ ମନ ଯଉବନ ର ସେ ପ୍ରତୀକ ଚିହ୍ନ ।
