ଅଭୁଲା ରାଇଜେ ଅଲିଭା ସ୍ମୃତି

ମନ ତଳ ହେଲେ ଅଭୁଲା ରାଇଜ

ବିଗତ କଥା ହିଁ ଅଲିଭା ସ୍ମୃତି

କୋଳରେ ତହାରି ବିଚରଣ କରି

ସୁଖଦୁଃଖ ଫୁଲ ସାଉଁଟେ ନିତି ।

କେବେ ବାସ୍ନାୟିତ ମଧୁର ପରଶ

କେବେ ଘନ ଘନ ତୋଳେ ନିଃଶ୍ବାସ 

ପରିସ୍ଥିତି ସାଥେ ତାହାଠି ହଜିବା

ପ୍ରତି ମଣିଷର ପରା ଅଭ୍ୟାସ ।

ଖୋଜିବାକୁ ତାକୁ କାହିଁକି ଅଧୀର

ପାରେ ନାହିଁ କହି କେହି ଚେତନ 

ସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି କେତେ ଯେ ବିଚିତ୍ର

ସ୍ବପ୍ନ ସମ ଏଠି କଟଇ ଦିନ ।

କିପରି ଭୁଲିବ ଜୀବନର ସେହି

ଅଲିଭା ଗାଥାକୁ ଭାବି ପାରେନା

ବିତି ଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ

ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଙ୍ଗେ ଯେହେତୁ ଗଣା ।

କେତେ ଅବନତି କେତେ ବି ଉନ୍ନତି

ଜୀବନ ସଂଗ୍ରାମେ ବୁଝଇ ମନ

ରୋମନ୍ଥନେ ତାକୁ ମିଳଇ କି ସତେ

ହୀରା ମୋତି ସମ ଅପାର ଧନ !

ଫୁଲ କଣ୍ଟା ଭରା ହେଲେ ବି ରାଜ୍ୟଟି

ସେଥିରେ ବୁଲିବା ମାନବ ଧର୍ମ

ହସ ଲୁହେ ଭିଜି ଚଳଇ ନିଇତି

ସ୍ମୃତି ସାଥେ ପାଳି ନିଜ କରମ ।।