ଅଭିନୟ

ସଂସାର ଟା ଏକ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ହେଲେ

      ସବୁ ଆମେ ଅଭିନେତା,

ନାଟକରେ ଯେବେ ସରେ ଅଭିନୟ

     ହଜିଯାଏ ଆମ ସତ୍ତା |

କାହାଣୀ ବଳିଷ୍ଠ ହୋଇଥିବ ଯଦି

      ଚରିତ୍ର ଜୀବନ୍ତ ଲାଗେ,

ଅଭିନୟ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶକ ହୃଦୟେ

      ଗଭୀର ଭାବରେ ଦାଗେ |

କେତେବେଳେ ଅଶ୍ରୁ ଆଖିରେ ଆସଇ

      କେତେବେଳେ ଜାଗେ କ୍ରୋଧ,

ଅଭିନୟ ଯେବେ ପାଗଳ ଚରିତ୍ର

      ମନେ ଉପୁଜଇ ଦ୍ଵନ୍ଦ |

ହାସ୍ୟ ରସ ଭରା ଅଭିନୟେ ଥାଏ

      ଜୀବନର ସାତରଙ୍ଗ,

ସେ କେବେ ହସେନା ଅନ୍ୟକୁ ହସାଇ

      ଭରିଦିଏ ପ୍ରୀତି ରାଗ |

ଅଭିନୟେ ପ୍ରେମ ମିଛ ତ ନିଶ୍ଚୟ

      କିନ୍ତୁ ଲାଗେ ସତ ପରି,

ମିଳନର ବାସ୍ନା ମନେ ଭରିଦିଏ

      ଅବାଂଛିତ ମଧୁ ଭରି |

ଅଭିନୟେ କିଏ ହୁଏ କାହାପତ୍ନୀ

      କିଏ ବା କାହାର ପତି,

ହୋଇଯାଏ ଯେବେ କାହାଣୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ

      ସରିଯାଏ ରାତି ପ୍ରୀତି |

ଅଭିନେତା ଜଣେ ଚରିତ୍ରକୁ ନେଇ

      ମୁଖେ ରଙ୍ଗ ମାଖିଥାଏ,

ରାତି ପାହିଗଲେ ସେ ରଙ୍ଗ ରହେନା

      ଘଷିମାଜି ଧୋଇଦିଏ |

ବାସ୍ତବ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ

      ମାୟାଭରା ଏ ସଂସାର,

ଜୀବନ ସରିଲେ ଅଭିନୟ ସରେ

      କେହି ନୁହଇଁ କାହାର |

ସୁଖ ପାଇଁ ବନ୍ଧା ହୋଇଥାନ୍ତି ସର୍ବେ

      ସ୍ୱାର୍ଥର ସାରଥୀ ହୋଇ,

ସ୍ୱାର୍ଥ ଭଗ୍ନ ହେଲେ ନିଜ ଲୋକେ ମଧ୍ୟ 

      ପାଶେ ରହନ୍ତିନି କେହି |

ସଂସାରକୁ ଜୀବ ଏକା ଆସିଥାଏ

      ଯିବାବେଳେ ଏକା ଯାଏ,

ମାୟାଭରା ସୃଷ୍ଟି ମଞ୍ଚେ ଅଭିନୟ

      ସରିଗଲେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ |