- ଅଭିମାନୀ ଭକ୍ତ -

ଆଖି ଯଦି ଥାଇ ଅନ୍ଧ ମୁଁ ହୋଇଛି

ସେସବୁ ତୁମରି ଦାନ,

ଯଦି ପାଦ ଥାଇ ପଙ୍ଗୁ ମୁଁ ହୋଇଛି

ସବୁ ତୁମ ଅବଦାନ ।

ମୋ ଗୋଲାପି ଓଠେ ହସ ଯେବେ ଫୁଟେ

ଭାବେ ତୁମେ ପାଖେ ଅଛ,

ମୋ ପାଦରେ ଯେବେ କଣ୍ଟା ଟିଏ ଫୁଟେ

ଭାବେ ମନେ ପକାଉଛ ।

ଯେତେ ସବୁ ଇଛା ଦେଇଛ ଅଜାଡି

କରିନି ମୁଁ ଅଭିମାନ ।

ଖୋଜିତ ପାଇଛି ସାଗରେ ମୋତିକୁ

           ଶାମୁକା ଦେଇଛ ଦାନ,

ଶାମୁକା ରେ ମୋତି ଅଛି ବୋଲି ସିନା

           ମୋତି ଆଜି ମୂଲ୍ୟବାନ 

କେମିତି କହିବି ତୁମେ ନାହଁ ବୋଲି

         ମୋ ଅନ୍ତରେ ବିଦ୍ୟମାନ।