Gunanidhi Samal
Abstract
ଆସଯିବା ଉଡି ଡେଣା ଝାଡ଼ିଝାଡ଼ି
ଆକାଶ ଛାତିରେ
ସଞ୍ଜ ଆସିଲାଣି ମାଡି,
ଆସଯିବା ସହି ଗୀତ ଗାଇ ଗାଇ
ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ
ଏଇ ସହର'କୁ ଛାଡି
ଆସ ଭୁଲିଯିବା ହଜିଲା ଅତୀତ
ପିଛିଲା ଦିନର
ଯେତେ ମିଠା ମିଠା ସ୍ମୃତି,
ଆସ ବାହିନେବା ଜୀବନ ନଉକା
ସଂସାର ସାଗରେ
ଗାଇ ପ୍ରଣୟ'ର ଗୀତି
ପ୍ରମିଜ
ଟେଡ଼ି
ଚକୋଲେଟ
ପ୍ରୋପୋଜ
ରୋଜ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦା...
ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍...
ଅଜା ହୋଇଗଲେ ଖପ...
କବିତା
ଜାଗ ଜନତା ଜାଗ
ଜୀବନଟା ନୁହେଁ ଫୁଲର ଫଗୁଣ ମଧୁ ମଳୟେ ମଧୁର ଵାସିଵ ଜୀଵନଟା ନୁହେଁ ଲୁହର ଶ୍ରାବଣ ଲୁହ ଢାଳି ଢାଳି ସର ଜୀବନଟା ନୁହେଁ ଫୁଲର ଫଗୁଣ ମଧୁ ମଳୟେ ମଧୁର ଵାସିଵ ଜୀଵନଟା ନୁହେଁ ଲୁହର ଶ୍ରାବଣ ଲୁହ...
ମାଁ କାଳିଜାଇ ମନ୍ଦିର ବିରାଜେ ବକ୍ଷରେ ତାର ପରିବେଶ ପରିଷ୍କାର ରୂପ ସୁନ୍ଦର, ରହସ୍ୟ ପଥର ପର ଶୁଭେ କର ମାଁ କାଳିଜାଇ ମନ୍ଦିର ବିରାଜେ ବକ୍ଷରେ ତାର ପରିବେଶ ପରିଷ୍କାର ରୂପ ସୁନ୍ଦର, ରହସ୍ୟ ପଥର...
ଶାନ୍ତି ମୈତ୍ରୀର ଧ୍ବଜା ଉଡାଇଲେ ବିଶ୍ବରେ ମଗଧ ବୀର ସେ ଓଡିଶା ମୋର ଅଟଇ ଜନନୀ ଓଡିଆ ଶାନ୍ତି ମୈତ୍ରୀର ଧ୍ବଜା ଉଡାଇଲେ ବିଶ୍ବରେ ମଗଧ ବୀର ସେ ଓଡିଶା ମୋର ଅଟଇ ଜନନ...
ବସନ୍ତ ଫେରୁନି ବସନ୍ତ ଫେରୁନି
ସନାତନ ଧର୍ମ ଦିଏ ଉପଦେଶ କରିବା ବନ୍ଧୁ ଗ୍ରହଣ। ସନାତନ ଧର୍ମ ଦିଏ ଉପଦେଶ କରିବା ବନ୍ଧୁ ଗ୍ରହଣ।
ହୃଦୟର ବନ୍ଧୁ ହୃଦୟର ବନ୍ଧୁ
ଦାଣ୍ଡ ଦୁଆରର ମାଙ୍କଡ଼ା ପଥର କେବେଠୁଁ ଗଲାଣି ହଜି ଚିହ୍ନା ଦୁଆରର ଅଚିହ୍ନା ପାହାଛ ଦାଣ୍ଡ ଦୁଆରର ମାଙ୍କଡ଼ା ପଥର କେବେଠୁଁ ଗଲାଣି ହଜି ଚିହ୍ନା ଦୁଆରର ଅଚିହ୍ନା ପାହାଛ
ମିଛ ଦୁନିଆଁରେ ମିଛ ଦୁନିଆଁରେ
ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ
ଅନ୍ଧାର ଅନ୍ଧାର
ଶୀର୍ଷକ *ଅଭିନନ୍ଦନ* ଶୀର୍ଷକ *ଅଭିନନ୍ଦନ*
କବିତା ଗୋ ତମକୁ ଲେଖିଲା ବେଳେ କବିତା ଗୋ ତମକୁ ଲେଖିଲା ବେଳେ
ଶୀର୍ଷକ *ଆଶିର୍ବାଦ* ଶୀର୍ଷକ *ଆଶିର୍ବାଦ*
ପଖାଳ ପଖାଳ
କବିତା ଗୋ ତୁମେ ହୁଅ କାଳଜୟୀ ନେଉଥାଅ ମନ ମୋହି । କବିତା ଗୋ ତୁମେ ହୁଅ କାଳଜୟୀ ନେଉଥାଅ ମନ ମୋହି ।
ଏଇ ମଳୟ ଯେ ଜୀବନ ବାହକ ତାକୁ କୋଟି ପ୍ରଣିପାତ । ଏଇ ମଳୟ ଯେ ଜୀବନ ବାହକ ତାକୁ କୋଟି ପ୍ରଣିପାତ ।
କବିତା ଲୋ ତୋତେ ଭଲପାଏ ବୋଲି ସ୍ବପ୍ନରେ ଦେଖୁଛି ନିତି କବିତା ଲୋ ତୋତେ ଭଲପାଏ ବୋଲି ସ୍ବପ୍ନରେ ଦେଖୁଛି ନିତି
ରଙ୍ଗୋଲୀ ରଙ୍ଗୋଲୀ
ପ୍ରୀତି ଶୃଙ୍ଗାରରେ ସାଜି ଅଛି ଯିଏ ଆଉ କି ଶୃଙ୍ଗାର ଲୋଡ଼ା ରାଧା ବିନୋଦିନୀ ପ୍ରେମ ଆହ୍ଲାଦିନୀ କୃଷ୍ ପ୍ରୀତି ଶୃଙ୍ଗାରରେ ସାଜି ଅଛି ଯିଏ ଆଉ କି ଶୃଙ୍ଗାର ଲୋଡ଼ା ରାଧା ବିନୋଦିନୀ ପ୍ରେମ ଆହ୍ଲ...
ମନବାଞ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲୁ ସୁଖର ସଂସାର ଦେଲୁ ଦେଲୁଟି ସଂସ୍କାର ସନ୍ତାନେ ଯେ ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ'ରେ ଯୋ ମନବାଞ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲୁ ସୁଖର ସଂସାର ଦେଲୁ ଦେଲୁଟି ସଂସ୍କାର ସନ୍ତାନେ ଯେ ଆମର କର୍ତ...