(୨୨)#ଗରୀବର ଜୀବନ#ଗାଥା କବିତା

ଭାଗ୍ୟ ବଳେ ଅବା କର୍ମଫଳେ ସେ

         ଜୀବନ ଜିଇଁଛି ମହୀ ତଳେ

ଗରୀବ ବୋଲି ସେ ମାନି ନେଇଛି

          ହାରିବି ଯାଇଛି ମନ ବଳେ l

ଜୀବନ ତା ପାଇଁ ଖଣ୍ତାର ଦାଢ

         ବଞ୍ଚିବା ମରିବା ପାଖାପାଖି

ତୃଷାର୍ତ୍ତ ମନ ଟା ଟୋପେ ଜଳକୁ

         ଚାହିଁ ବସିଥାଏ ଖୋଲି ଆଖି l

ଦିଓଳି ଖାଇବା ସ୍ଵପ୍ନର କଥା

          ତାଲାଗି ଯେମିତି ପ୍ରତିଦିନ

ନୂଆ ଲୁଗା କଥା କିଏ ପଚାରେ

         ଛିଣ୍ଡାରେ କଟେ ସାରା ଜୀବନ l

           

ପିଲାଛୁଆର ସଂସାରକୁ ନେଇ

       ଦିନ କାଟେ ସେ ଅନ୍ଧାରି ମୂଲକେ

ପରାଜୟ ତା ଜୀବନର ସାଥୀ

       ଆଲୋକ ଦେଖିଲେ ସେ ଚମକେ l

ଖରା ବର୍ଷା ଶୀତ ସବୁ ସମାନ

          ଉଦାସ ଆଖିରେ ସତେ ତା'ର

ମରିବା ପାଇଁକି ଜନ୍ମ୍ ହୋଇଛି

          ଜିଇଁ ବାରେ କି ତା ଅଧିକାର l

ଭବିଷ୍ୟତ ବୋଲି କିଛି ତା ନାହିଁ

          ଦୟାରେ ଚାଲିଛି ବର୍ତ୍ତମାନ

ସରକାର କହେ ବଞ୍ଚିରହୁ ସେ

          ଖାଲି କରିବାକୁ ଭୋଟଦାନ ।