लाइब्रेरी
प्रोफाइल
व्यथा....
व्यथा....
1 min
188
वळणा वळणाच्या घाटात
भासणारी ती गर्द वाट
आज अवचित काळोखली गेली
माणसा माणसानं भरलेले
नागमोडी रस्ते
आज सुने झाले
वांद्याचा तो गजर थांबला
घ्यायचे राहिले ते बाप्पाचे नाम
चैत्र तरी पहाट फुलवून जाईल नवी
हा विचारच घोघावत राहिला नुसता मनात
माणूसपण पोरक वाटतं
जेंव्हा बाप मुलाला खांदा देतो
आई पण कसं बुजत जेंव्हा
मुलगाच आई ला विसरतो
वैशाखात असतं रखं रखत उन
पण 21 चा वैशाख पावसाची उडी घेऊन आला
माणसाच्या थडग्याना गंगा तिराहून
स्वतः त सामावून घेऊ लागला
वाळूतले ते देह
भासले जरी निष्प्राण
तरी मायेची ममता
त्यांना पैलतीरी खुणावत असेल
जणू माणसाला ही
स्वतःच्या दुखापुढे
जबाबदारीच बोल लावत असेल
