STORYMIRROR

Asmita prashant Pushpanjali

Tragedy

3  

Asmita prashant Pushpanjali

Tragedy

व्यसन

व्यसन

1 min
990

"व्यसन"


व्यसनी या बुडूनी।

गमवीले मनुषत्व।

सोडुनी नाद खुळा।

त्याग रे ते पशूतत्व।


रिकाम्या बाटलीसम।

उरते काय जीवनी।

नर बन नारायणा।

तजूनी बुध्दी दुर्गणी।


नशा धुंदी मदिरेची

भुल पाडी जीवनी।

गुंगी ही नच बरी ।

दुर्लभ जिवन हरवी।


घटका घटका मोजूनी।

प्राण अखेर निघेल।

पछतावा ही उरणार नाही।

क्षण असा ढेपेल।


©®अस्मिता प्रशांत पुष्पांजलि

भंडारा


साहित्याला गुण द्या
लॉग इन

Similar marathi poem from Tragedy