वेळेचाच खेळ सारा

वेळेचाच खेळ सारा

हातून निसटते ती

कधिही नसते समान

तरी तितकीच महत्त्वाची 

नाही परतुनी येत 

फिरूनी जुने क्षण 

कितीही असो इच्छा 

गुढ प्रबळ मनाची

कितीही करू नवस

वेळेची कृपा नाही 

तिचा आपलाच रूबाब

ती बदलत नाही 

वेळ आली की 

कोणाचं खरं नाही 

पैज काय लावू

वेळ माझी नाही