तुझी आठवण आली ना

 स्वतःपासून माझे अस्तित्व दूर कुठेतरी जाते

     तुझ्याच विचारात मग्न होऊन

     गर्दीतही एकांत शोधत भटकंती करते

     तुझी आठवण आली ना की माझं अस होते

     माझं मलाच काही कळेनासे होते

     सर्व काही विसरून वेडेपिसे होऊन

     हे वेड मन फक्त तुलाच साद देते

     तुझी आठवण आली ना की माझं अस होते

     तू जवळ नसतानाही तुझे अस्तित्व भासते

     दुरावा असहाय होत राहतो मग

     विरहाचे दोन क्षण ही मनाला तडफडवते

     तुझी आठवण आली ना की माझं अस होते

   सतत हसमुख असणाऱ्या चेहऱ्यावर शांतता पसरते

      सार काही नको नको होऊन

      नजर फक्त नि फक्त तुलाच शोधते

      तुझी आठवण आली ना की माझं अस होते...