आईपण

सारं दुःख माझं मी विसरते

तुझा निरागस चेहरा पाहून

आईपण अनुभवते मी

तुला उराशी कवटाळून

तू माझं अस्तित्व आहेस

जे मला जगवतं

कितीही वेदना असो

तुझं निरागसपण मला हसवतं

नको वाटतं कधी कधी सारं

तरी मी आहे जगते

बाळा तुझ्यामध्येच

सारं सुख मी आहे बघते

तू माझी आहेस शक्ती

जी मला ना हरु देते

तुझ्या भविष्यासाठीच ही आई

दिनरात्र बघ कष्ट घेते...