सख्या रे

ती असली की घराला घरपण येतं

आणि तो असला की घराला भरलेपण येतं

रोज रोज,

दिवसभर नसताना तू, घर वाट पाहते

संध्याकाळची चाहूल देत तुझे येणे होते

आता मात्र,

तू जवळ नाहीस अन् हातात हात नाही

आठवांच्या चांदण्या अन् जीवाची लाही लाही

म्हणूनच रे सख्या,

देवाजवळची सांजवात , उदास भकास भासते

शुभंकरोतीच्या स्वरासवे , सय मनात दाटते