प्रेमचारोळी

जीवनाच्या वाटेवर कळ्यांचे बंध फुटून जातात

आटून जावे सहवासाचे पाणी

तरीही प्रेमाचे बीज अंकुरतात

पाउलखुणा मिटल्या तरी

आठवणीत भिंतीवर कोरून राहतात