पदर

जन्मास आली तवा 

माय तोंड लपवून

पदराला होती रडत

तिसरी मुलगी झाली

म्हणून बापूस म्हणे

जा गेलीस उडत। 

तिन्ही मुलींना

पदराखाली घेऊनी

निघाली माय

 केला निश्चय मनातून

वाढविण्याचा हाच

उरला उपाय। 

तारुण्याच्या पदराला

कोणी बी हात लावील

या भीतीनं धरलं वटवृक्षाला। 

तिन्ही पोरींसाठी नाही 

पसरला पदर कोणा पुढे

केली मोलमजुरी शेतात

चाले संसाराचे गाडे। 

आज मुली शिकून

झाल्या अधिकारी

आईच्या पदरात किनार

 असे मानाची भरजरी। 

डोईवर पदर आईचा

शान असे बाईचा

पदरातील संवेदनाना

मोकळया करूनी

जिंकल्या वाटा तीने

आपल्या आयुष्याच्या।