Amruta Dhekane
Abstract
रुसणाऱ्या चातकाला ती थेंबातुन हसवते
नकळत का होईना त्याला
आठवणीची पालवीच बहरते
स्वतःतच मुग्ध होऊन
टपोरी ती फुलते
अवखळ का होईना
त्याच्या अंगणी सरींची
कविताच बरसते
आई.....
तू
चैतन्याची पंढ...
इवल्या माझ्य...
आनंदाची ती लह...
पाऊस
धागा
आस
पण सोडुनी माणुसकी वैर जेव्हा जपलो, तेव्हा जीवनाला अर्थ उरला नव्हता पण सोडुनी माणुसकी वैर जेव्हा जपलो, तेव्हा जीवनाला अर्थ उरला नव्हता
अन् मनातल्या विचारांना सहज उधाण फुटतं अन् मनातल्या विचारांना सहज उधाण फुटतं
सासर आणि माहेर यांना प्रेमानं जोडणारी मुलगी असते सासर आणि माहेर यांना प्रेमानं जोडणारी मुलगी असते
काळ जातो वेगेवेगे नित्य सदा पुढे पुढे, जीवनाचे मर्म जाण आता तरी सूज्ञपणे काळ जातो वेगेवेगे नित्य सदा पुढे पुढे, जीवनाचे मर्म जाण आता तरी सूज्ञपणे
कटू शब्दांनी सावध, अर्थ कळे जीवनाचा कटू शब्दांनी सावध, अर्थ कळे जीवनाचा
रांगोळी काढायचा प्रयत्न करतो, पण सगळे ऐन वेळेस दगा देतात रांगोळी काढायचा प्रयत्न करतो, पण सगळे ऐन वेळेस दगा देतात
शरीर दिसतं आत्मा दिसत नाही, चेहरा दिसतो मुखवटा दिसत नाही शरीर दिसतं आत्मा दिसत नाही, चेहरा दिसतो मुखवटा दिसत नाही
मुक्त जगावे असेही एकदा की, जीवनाला ह्या आपलीच सवय होऊन जावी मुक्त जगावे असेही एकदा की, जीवनाला ह्या आपलीच सवय होऊन जावी
गंध प्रेमाचा येईल फुलून, आला आला श्रावण सण सारे घेऊन गंध प्रेमाचा येईल फुलून, आला आला श्रावण सण सारे घेऊन
जीवनात काही मागण्यापेक्षा, काहीतरी देण्याला महत्त्व असतं जीवनात काही मागण्यापेक्षा, काहीतरी देण्याला महत्त्व असतं
सर्वांच्या मदतीन आपण, जीवनाची सांजवेळ जगू या सर्वांच्या मदतीन आपण, जीवनाची सांजवेळ जगू या
प्रेमाच्या पारड्यात दोघं आहेत समान, मनी मात्र दोघांच्या एक दुसऱ्याचे ध्यान प्रेमाच्या पारड्यात दोघं आहेत समान, मनी मात्र दोघांच्या एक दुसऱ्याचे ध्यान
येता पावसाच्या सरी, पीकपाणी बहरेल येता पावसाच्या सरी, पीकपाणी बहरेल
फुलासारखं स्वतःतून उमलून आसमंत दरवळणं म्हणजे श्रावण फुलासारखं स्वतःतून उमलून आसमंत दरवळणं म्हणजे श्रावण
जीवन माझे घेते अनेक आकार, स्वप्न तुझे करेन मी साकार जीवन माझे घेते अनेक आकार, स्वप्न तुझे करेन मी साकार
स्वतःच अस्तित्व शोधताना, खरंच मी हरवुन जाते स्वतःच अस्तित्व शोधताना, खरंच मी हरवुन जाते
बाबा तुम्हीच मनस्वी आधार माझे बाबा तुम्हीच मनस्वी आधार माझे
स्पर्श वाटतो तेव्हाच सुखाचा, प्रेमाचा, फिरतो हात जेव्हा पाठीवर वात्सल्यरूपी ममतेचा स्पर्श वाटतो तेव्हाच सुखाचा, प्रेमाचा, फिरतो हात जेव्हा पाठीवर वात्सल्यरूपी ममते...
दोन पावलांपुरते जग तेच अखेर असते खरे, हिरवीगार हिरवळ तीच त्यांच्यापुढे काय उरे दोन पावलांपुरते जग तेच अखेर असते खरे, हिरवीगार हिरवळ तीच त्यांच्यापुढे काय उरे
कोण बघणार तुला दिवसभर कामात गुंतलेली असतेस तू कोण बघणार तुला दिवसभर कामात गुंतलेली असतेस तू
लाइब्रेरी
प्रोफाइल
