माझ्या दुःखाची

माझ्या दुःखाची जात वेगळी आहे

व्याकूळ हृदयाची हाक वेगळी आहे

स्तब्धता त्या क्षणाची आस वेगळी आहे

भग्न स्वप्नांची राख वेगळी आहे

विरला गोडवा तो नाती बेगडी होती

जखमांचे कोंदण लेणे उगाच भावना आहे

नाही पर्वा आता कोणत्या नात्यांची

नाही आता कोणाच्या मरणाचे दुःख आहे

विसावा क्षणाचा का हा अपुराआहे

वाटे का असे मरणातच सुख आहे

अस्तित्व संपलेले भास बहुल झाले

जळक्या सरणावरची राख वेगळी आहे